Kullanımı çok basittir. Örneğin bir `GET` isteği yapmak için:

```Python
response = requests.get("http://example.com/some/url")
```

Buna karşılık bir FastAPI API *path operation*’ı şöyle olabilir:

```Python hl_lines="1"
@app.get("/some/url")
def read_url():
    return {"message": "Hello World"}
```

`requests.get(...)` ile `@app.get(...)` arasındaki benzerliklere bakın.

Örneğin, `await file.read()` ya da `async for chunk in file` gibi şeyler yoktur.

Ve birçok durumda, diskte ya da ağda okundukları için, okumak engelleyici (event loop'u bloke edebilen) bir işlem olabilir.

/// info | Bilgi

Yukarıdaki örnek aslında bir istisna; çünkü `io.BytesIO` nesnesi zaten bellekte, dolayısıyla onu okumak hiçbir şeyi bloke etmez.

Ve bu konu genellikle karmaşık ve "zor"dur.

Birçok framework ve sistemde yalnızca security ve authentication’ı yönetmek bile ciddi miktarda emek ve kod gerektirir (çoğu durumda yazılan toplam kodun %50’si veya daha fazlası olabilir).

**FastAPI**, tüm security spesifikasyonlarını baştan sona inceleyip öğrenmek zorunda kalmadan **Security** konusunu kolay, hızlı ve standart bir şekilde ele almanıza yardımcı olacak çeşitli araçlar sunar.

Bazı durumlarda, `Request` ve `APIRoute` sınıflarının kullandığı mantığı override etmek isteyebilirsiniz.

Özellikle bu yaklaşım, bir middleware içindeki mantığa iyi bir alternatif olabilir.

Örneğin, request body uygulamanız tarafından işlenmeden önce okumak veya üzerinde değişiklik yapmak istiyorsanız.

/// danger | Uyarı

Bu "ileri seviye" bir özelliktir.

### Alt-bağımlılıklar { #sub-dependencies }

Birbirini gerektiren birden çok bağımlılık ve [alt-bağımlılık](tutorial/dependencies/sub-dependencies.md) olabilir (fonksiyon tanımlarının parametreleri olarak). Bazıları `async def` ile, bazıları normal `def` ile oluşturulmuş olabilir. Yine de çalışır ve normal `def` ile oluşturulanlar "await" edilmek yerine harici bir thread’de (thread pool’dan) çağrılır.

WebSockets kullanarak backend'inizle iletişim kurmak için de büyük ihtimalle frontend'inizin sağladığı yardımcı araçları kullanırsınız.

Ya da native kod ile doğrudan WebSocket backend'inizle iletişim kuran native bir mobil uygulamanız olabilir.

Veya WebSocket endpoint'i ile iletişim kurmak için başka herhangi bir yönteminizi de kullanıyor olabilirsiniz.

---

Ayrıca buna göre annotate / dokümante edilir.

## İç İçe Modeller { #nested-models }

Bir Pydantic modelinin her attribute’unun bir tipi vardır.

Ancak bu tip, kendi başına başka bir Pydantic modeli de olabilir.

Yani belirli attribute adları, tipleri ve validation kurallarıyla derin iç içe JSON "object"leri tanımlayabilirsiniz.

Hem de istediğiniz kadar iç içe.

### Bir alt model tanımlayın { #define-a-submodel }

### OpenAPI Extensions { #openapi-extensions }

Örneğin bu `openapi_extra`, [OpenAPI Uzantıları](https://github.com/OAI/OpenAPI-Specification/blob/main/versions/3.0.3.md#specificationExtensions) tanımlamak için faydalı olabilir:

{* ../../docs_src/path_operation_advanced_configuration/tutorial005_py310.py hl[6] *}

Otomatik API dokümanlarını açtığınızda, extension’ınız ilgili *path operation*’ın en altında görünür.

Şimdiye kadar gördüğümüz tüm dependency'ler sabit bir function ya da class idi.

Ancak, birçok farklı function veya class tanımlamak zorunda kalmadan, dependency üzerinde bazı parametreler ayarlamak isteyebileceğiniz durumlar olabilir.

Örneğin, query parametresi `q`'nun belirli bir sabit içeriği barındırıp barındırmadığını kontrol eden bir dependency istediğimizi düşünelim.

Ama bu sabit içeriği parametreleştirebilmek istiyoruz.

Örneğin `/users/me`'nin, geçerli kullanıcı hakkında veri almak için kullanıldığını varsayalım.

Sonra belirli bir kullanıcı hakkında, kullanıcı ID'si ile veri almak için `/users/{user_id}` şeklinde bir path'iniz de olabilir.

*Path operation*'lar sırayla değerlendirildiği için, `/users/me` için olan path'in `/users/{user_id}` olandan önce tanımlandığından emin olmanız gerekir:

{* ../../docs_src/path_params/tutorial003_py310.py hl[6,11] *}