OAuth2 scope'larını **FastAPI** ile doğrudan kullanabilirsiniz; sorunsuz çalışacak şekilde entegre edilmiştir.

Bu sayede OAuth2 standardını takip eden, daha ince taneli bir izin sistemini OpenAPI uygulamanıza (ve API dokümanlarınıza) entegre edebilirsiniz.

Scope'lu OAuth2; Facebook, Google, GitHub, Microsoft, X (Twitter) vb. birçok büyük kimlik doğrulama sağlayıcısının kullandığı mekanizmadır. Kullanıcı ve uygulamalara belirli izinler vermek için bunu kullanırlar.

`Annotated`'ı `typing` içinden import edebilirsiniz.

{* ../../docs_src/python_types/tutorial013_py310.py hl[1,4] *}

Python'un kendisi bu `Annotated` ile bir şey yapmaz. Editörler ve diğer araçlar için tip hâlâ `str`'dir.

Şimdi bu uygulamayı biraz **refactor** edelim ve **güvenliği** ile **esnekliği** artıralım.

Önceki uygulamaya bakarsanız, UI’da şu ana kadar client’ın oluşturulacak `Hero`’nun `id` değerini belirlemesine izin verdiğini görebilirsiniz. 😱

Buna izin vermemeliyiz; DB’de zaten atanmış bir `id`’yi ezebilirler. `id` belirlemek **client** tarafından değil, **backend** veya **veritabanı** tarafından yapılmalıdır.

///

## Virtual Environment'i Devre Dışı Bırakın { #deactivate-the-virtual-environment }

Projeniz üzerinde işiniz bittiğinde virtual environment'i **deactivate** edebilirsiniz.

<div class="termy">

```console
$ deactivate
```

</div>

Böylece `python` çalıştırdığınızda, o virtual environment içinden (ve oraya kurulu package'lerle) çalıştırmaya çalışmaz.

* Aynı anda **aynı programın birden fazla process**'i çalışabilir.

İşletim sisteminizdeki "task manager" veya "system monitor" (ya da benzeri araçlar) ile bu process'lerin birçoğunu çalışır halde görebilirsiniz.

Örneğin muhtemelen aynı browser programını (Firefox, Chrome, Edge vb.) çalıştıran birden fazla process göreceksiniz. Genelde her tab için bir process, üstüne bazı ek process'ler çalıştırırlar.