Aynı dosya yapısıyla devam edelim:

```
.
├── app
│   ├── __init__.py
│   ├── main.py
│   └── test_main.py
```

Diyelim ki **FastAPI** uygulamanızın bulunduğu `main.py` dosyasında artık başka **path operations** da var.

Hata döndürebilecek bir `GET` operation'ı var.

Birden fazla farklı hata döndürebilecek bir `POST` operation'ı var.

///

## Parametreleri İhtiyacınıza Göre Sıralayın { #order-the-parameters-as-you-need }

/// tip | İpucu

`Annotated` kullanıyorsanız, bu muhtemelen o kadar önemli ya da gerekli değildir.

///

Diyelim ki query parametresi `q`'yu zorunlu bir `str` olarak tanımlamak istiyorsunuz.

Ayrıca bu parametre için başka bir şey tanımlamanız gerekmiyor; dolayısıyla `Query` kullanmanıza da aslında gerek yok.

* Ve daha birçok şey...

Tüm bunları, kod tekrarını minimumda tutarak yaparsınız.

## İlk Adımlar { #first-steps }

Çok basit bir örneğe bakalım. Şimdilik o kadar basit olacak ki pek işe yaramayacak.

Ama bu sayede **Dependency Injection** sisteminin nasıl çalıştığına odaklanabiliriz.

### Bir dependency (bağımlılık) veya "dependable" Oluşturun { #create-a-dependency-or-dependable }

## Özel Exception Handler’ları Kurmak { #install-custom-exception-handlers }

[Starlette’in aynı exception yardımcı araçlarıyla](https://www.starlette.dev/exceptions/) özel exception handler’lar ekleyebilirsiniz.

Diyelim ki sizin (ya da kullandığınız bir kütüphanenin) `raise` edebileceği `UnicornException` adında özel bir exception’ınız var.

Ve bu exception’ı FastAPI ile global olarak handle etmek istiyorsunuz.

```JSON
{
  "model_name": "alexnet",
  "message": "Deep Learning FTW!"
}
```

## Path İçeren Path Parametreleri { #path-parameters-containing-paths }

Diyelim ki `/files/{file_path}` path'ine sahip bir *path operation*'ınız var.

Ama `file_path`'in kendisinin `home/johndoe/myfile.txt` gibi bir *path* içermesi gerekiyor.

Yukarıdaki kod örneğimizde bunu doğrudan kullanmıyoruz; bunun yerine FastAPI’ye veriyoruz ki o kullansın.

`FastAPI` uygulamasının `lifespan` parametresi bir **async context manager** alır; dolayısıyla oluşturduğumuz yeni `lifespan` async context manager’ını buraya geçebiliriz.

binhthuan.vn
bio
bio.br
bir.ru
biratori.hokkaido.jp
birkenes.no
bitbucket.io
bitter.jp
biz
biz.at
biz.az
biz.bb
biz.cy
biz.dk
biz.et
biz.fj
biz.gl
biz.id
biz.in
biz.ki
biz.ls
biz.mv
biz.mw
biz.my
biz.ng
biz.ni
biz.nr
biz.pk
biz.pl
biz.pr
biz.ss
biz.tj
biz.tr
biz.tt
biz.ua
biz.vn
biz.wf
biz.zm
bizen.okayama.jp
bj

`Response`’dan türeterek kendi özel response class’ınızı oluşturabilir ve kullanabilirsiniz.

Örneğin, bazı ayarlarla [`orjson`](https://github.com/ijl/orjson) kullanmak istediğinizi varsayalım.

Diyelim ki girintili ve biçimlendirilmiş JSON döndürmek istiyorsunuz; bunun için orjson seçeneği `orjson.OPT_INDENT_2`’yi kullanmak istiyorsunuz.

## Pydantic `Settings` { #pydantic-settings }

Neyse ki Pydantic, environment variable'lardan gelen bu ayarları yönetmek için [Pydantic: Settings yönetimi](https://docs.pydantic.dev/latest/concepts/pydantic_settings/) ile çok iyi bir yardımcı araç sunar.

* Ardından bunu yaptığınızı belirten bir **yorum** yazın; böylece gerçekten kontrol ettiğinizi anlarım.

/// info | Bilgi

Ne yazık ki sadece birkaç onayı olan PR'lara körü körüne güvenemem.