Buna `pydantic.v1` de dahildir; Python 3.14 ve üzeri sürümlerde artık desteklenmemektedir.

Python'ın en yeni özelliklerini kullanmak istiyorsanız, Pydantic v2 kullandığınızdan emin olmanız gerekir.

///

Pydantic v1 kullanan eski bir FastAPI uygulamanız varsa, burada onu Pydantic v2'ye nasıl taşıyacağınızı ve kademeli geçişi kolaylaştıran **FastAPI 0.119.0 özelliklerini** göstereceğim.

Yukarıdaki deployment kavramları listesinden, worker kullanımı ağırlıklı olarak replikasyon kısmına yardımcı olur, ayrıca yeniden başlatmalar konusunda da az da olsa katkı sağlar. Ancak diğerlerini yine sizin yönetmeniz gerekir:

* **Güvenlik - HTTPS**
* **Başlangıçta çalıştırma**
* ***Yeniden başlatmalar***
* Replikasyon (çalışan process sayısı)
* **Bellek**
* **Başlatmadan önceki adımlar**

Ardından bu sistem (bu örnekte **FastAPI**), kodunuza gerekli bağımlılıkları sağlamak ("inject" etmek) için gereken her şeyi sizin yerinize halleder.

Bu yaklaşım, şunlara ihtiyaç duyduğunuzda özellikle faydalıdır:

* Paylaşılan bir mantığa sahip olmak (aynı kod mantığını tekrar tekrar kullanmak).

      "loc": [
        "query",
        "needy"
      ],
      "msg": "Field required",
      "input": null
    }
  ]
}
```

`needy` zorunlu bir parametre olduğundan, URL'de ayarlamanız gerekir:

```
http://127.0.0.1:8000/items/foo-item?needy=sooooneedy
```

...bu çalışır:

```JSON
{
    "item_id": "foo-item",
    "needy": "sooooneedy"
}
```

///

## Pydantic'in `BaseModel`'ini import edin { #import-pydantics-basemodel }

Önce, `pydantic` içinden `BaseModel`'i import etmeniz gerekir:

{* ../../docs_src/body/tutorial001_py310.py hl[2] *}

## Veri modelinizi oluşturun { #create-your-data-model }

Sonra veri modelinizi, `BaseModel`'den kalıtım alan bir class olarak tanımlarsınız.

Ancak bu ek response'lar için, status code'unuzu ve içeriğinizi vererek `JSONResponse` gibi bir `Response`'u doğrudan döndürdüğünüzden emin olmanız gerekir.

## `model` ile Ek Response { #additional-response-with-model }

*Path operation decorator*'larınıza `responses` adlı bir parametre geçebilirsiniz.

# Lifespan Olayları { #lifespan-events }

Uygulama **başlamadan** önce çalıştırılması gereken mantığı (kodu) tanımlayabilirsiniz. Bu, bu kodun **bir kez**, uygulama **request almaya başlamadan önce** çalıştırılacağı anlamına gelir.

Benzer şekilde, uygulama **kapanırken** çalıştırılması gereken mantığı (kodu) da tanımlayabilirsiniz. Bu durumda bu kod, muhtemelen **çok sayıda request** işlendi **sonra**, **bir kez** çalıştırılır.

*Path operation*'lar sırayla değerlendirildiği için, `/users/me` için olan path'in `/users/{user_id}` olandan önce tanımlandığından emin olmanız gerekir:

{* ../../docs_src/path_params/tutorial003_py310.py hl[6,11] *}

Aksi halde, `/users/{user_id}` için olan path, `"me"` değerini `user_id` parametresi olarak aldığını "düşünerek" `/users/me` için de eşleşir.

```JSON
{
  "q": [
    "foo",
    "bar"
  ]
}
```

/// tip | İpucu

Yukarıdaki örnekte olduğu gibi tipi `list` olan bir query parametresi tanımlamak için `Query`’yi açıkça kullanmanız gerekir; aksi halde request body olarak yorumlanır.

///

Etkileşimli API dokümanları da buna göre güncellenir ve birden fazla değere izin verir:

<img src="/img/tutorial/query-params-str-validations/image02.png">

`HeroUpdate` *data model* biraz özeldir: yeni bir hero oluşturmak için gereken alanların **tamamına** sahiptir, ancak tüm alanlar **opsiyoneldir** (hepsinin bir default değeri vardır). Bu sayede hero güncellerken sadece güncellemek istediğiniz alanları gönderebilirsiniz.

Tüm **alanlar aslında değiştiği** için (tip artık `None` içeriyor ve default değerleri `None` oluyor), onları **yeniden tanımlamamız** gerekir.