Daz DeBoer <******@****.***> <******@****.***>
Daz DeBoer <******@****.***> <******@****.***>
Daz DeBoer <******@****.***> <******@****.***>
Daz DeBoer <******@****.***> <******@****.***>
Derek Eskens <******@****.***> <******@****.***>
Etienne Studer <******@****.***> <******@****.***>
Etienne Studer <******@****.***> <******@****.***>

constraints.DecimalMin.message = {item}, {value} değerinden büyük olmalıdır.
constraints.Digits.message = {item} bir sayı olmalıdır. (beklenen: <sayı>.<sayı>)
constraints.Future.message = {item} gelecek bir değer olmalıdır.
constraints.Max.message = {item}, {value} değerine eşit veya küçük olmalıdır.
constraints.Min.message = {item}, {value} değerine eşit veya büyük olmalıdır.
constraints.NotNull.message = {item} gereklidir.

///

Dependency'ler beklediğiniz gibi çalışmaya devam eder ve **en güzel kısmı** da şudur: **type bilgisi korunur**. Bu da editörünüzün size **autocompletion**, **inline errors** vb. sağlamaya devam edeceği anlamına gelir. `mypy` gibi diğer araçlar için de aynısı geçerlidir.

Bu özellikle, **büyük bir kod tabanında**, aynı dependency'leri **birçok *path operation*** içinde tekrar tekrar kullandığınızda çok faydalı olacaktır.

////

Bu komut `.venv` adlı bir klasörün içinde yeni bir virtual environment oluşturur.

/// details | `.venv` veya başka bir ad

Virtual environment'i başka bir klasörde de oluşturabilirsiniz; ancak buna `.venv` demek yaygın bir konvansiyondur.

///

## Virtual Environment'i Aktif Edin { #activate-the-virtual-environment }

Bu özellikle test sırasında çok işe yarar; çünkü bir dependency'yi kendi özel ayarlarınızla override etmek çok kolaydır.

### Config dosyası { #the-config-file }

Bir önceki örnekten devam edersek, `config.py` dosyanız şöyle görünebilir:

{* ../../docs_src/settings/app02_an_py310/config.py hl[10] *}

Dikkat edin, artık default bir instance `settings = Settings()` oluşturmuyoruz.

border-bottom-radius($card-inner-border-radius);\n}\n\n\n// Card deck\n\n.card-deck {\n  .card {\n    margin-bottom: $card-deck-margin;\n  }\n\n  @include media-breakpoint-up(sm) {\n    display: flex;\n    flex-flow: row wrap;\n    margin-right: -$card-deck-margin;\n    margin-left: -$card-deck-margin;\n\n    .card {\n      // Flexbugs #4: https://github.com/philipwalton/flexbugs#flexbug-4\n      flex: 1 0 0%;\n      margin-right: $card-deck-margin;\n      margin-bottom: 0; // Override the default\n ...

    text-decoration: none;
    display: inline-flex;
    align-items: center;
}

.source-link:hover {
    text-decoration: underline;
}

.source-link .source-index {
    background-color: #e9ecef;
    color: #495057;
    padding: 0.125rem 0.375rem;
    border-radius: 0.25rem;
    font-size: 0.75rem;
    margin-right: 0.5rem;
}

/* ============================================

Eğer `-> HeroPublic` yazsaydık, editörünüz ve linter’ınız (haklı olarak) `HeroPublic` yerine `Hero` döndürdüğünüz için şikayet edecekti.

Bunu `response_model` içinde belirterek **FastAPI**’ye işini yapmasını söylüyoruz; type annotation’lara ve editörünüzün/diğer araçların sağladığı desteğe karışmamış oluyoruz.

///

Python docstring’leri içine YAML (farklı bir söz dizimi) yazma ihtiyacını ortadan kaldırdı.

**FastAPI**’yı inşa edene kadar, Flask + Flask-apispec + Marshmallow + Webargs kombinasyonu benim favori arka uç stack’imdi.

Server(lar)ınız bir **kaynaktır**. Programlarınızla CPU'lardaki hesaplama zamanını ve mevcut RAM belleğini tüketebilir veya **kullanabilirsiniz**.

Sistem kaynaklarının ne kadarını tüketmek/kullanmak istersiniz? "Az" demek kolaydır; ancak pratikte hedef genellikle **çökmeden mümkün olduğunca fazla** kullanmaktır.