* Kullanıcı frontend’de tıklayarak web uygulamasının başka bir bölümüne gider.
* Frontend’in API’den daha fazla veri alması gerekir.
    * Ancak o endpoint için authentication gereklidir.
    * Bu yüzden API’mizle authenticate olmak için `Authorization` header’ını, `Bearer ` + token değeriyle gönderir.
    * Token `foobar` içeriyorsa `Authorization` header’ının içeriği `Bearer foobar` olur.

Bu yüzden JSON response içinde yer alırlar.

/// tip | İpucu

Default değerlerin yalnızca `None` olmak zorunda olmadığını unutmayın.

Bir list (`[]`), `10.5` gibi bir `float` vb. olabilirler.

///

### `response_model_include` ve `response_model_exclude` { #response-model-include-and-response-model-exclude }

Bu ortam değişkenleri yalnızca **metin string**’lerini taşıyabilir. Çünkü Python’un dışındadırlar ve diğer programlarla, sistemin geri kalanıyla (hatta Linux, Windows, macOS gibi farklı işletim sistemleriyle) uyumlu olmak zorundadırlar.

Bu, Python’da bir ortam değişkeninden okunan **her değerin `str` olacağı** anlamına gelir. Farklı bir tipe dönüştürme veya doğrulama işlemleri kod içinde yapılmalıdır.

Yanlış type işlemleri için hata kontrolleri de alırsınız:

<img src="/img/tutorial/body/image04.png">

Bu bir tesadüf değil; tüm framework bu tasarımın etrafında inşa edildi.

Ayrıca, bunun tüm editor'lerle çalışacağından emin olmak için herhangi bir implementasyon yapılmadan önce tasarım aşamasında kapsamlı şekilde test edildi.

Hatta bunu desteklemek için Pydantic'in kendisinde bile bazı değişiklikler yapıldı.

Bu yaklaşım, şunlara ihtiyaç duyduğunuzda özellikle faydalıdır:

* Paylaşılan bir mantığa sahip olmak (aynı kod mantığını tekrar tekrar kullanmak).
* Veritabanı bağlantılarını paylaşmak.
* Güvenlik, authentication, rol gereksinimleri vb. kuralları zorunlu kılmak.
* Ve daha birçok şey...

///

## `SecurityScopes` hakkında daha fazla detay { #more-details-about-securityscopes }

`SecurityScopes`'u herhangi bir noktada ve birden fazla yerde kullanabilirsiniz; mutlaka "kök" dependency'de olmak zorunda değildir.

Her zaman, **o spesifik** *path operation* ve **o spesifik** dependency ağacı için, mevcut `Security` dependency'lerinde ve tüm dependant'larda tanımlanan security scope'larını içerir.

{* ../../docs_src/query_params_str_validations/tutorial005_an_py310.py hl[9] *}

/// note | Not

`None` dahil herhangi bir tipte varsayılan değere sahip olmak, parametreyi opsiyonel (zorunlu değil) yapar.

///

## Zorunlu parametreler { #required-parameters }

Bunun yerine "asenkron" bir sistem olarak, görev bittiğinde, bilgisayarın / programın o sırada yaptığı işi bitirmesi için biraz (birkaç mikrosaniye) sırada bekleyebilir ve sonra sonuçları almak üzere geri dönüp onlarla çalışmaya devam edebilir.

"kimi", "kimse", "kırk", "milyar", "milyon", "mu", "mü", "mı", "nasıl", "ne", "neden", "nedenle", "nerde", "nerede", "nereye", "niye", "niçin", "o", "olan", "olarak", "oldu", "olduğu", "olduğunu", "olduklarını", "olmadı", "olmadığı", "olmak", "olması", "olmayan", "olmaz", "olsa", "olsun", "olup", "olur", "olursa", "oluyor", "on", "ona", "ondan", "onlar", "onlardan", "onları", "onların", "onu", "onun", "otuz", "oysa", "öyle", "pek", "rağmen", "sadece", "sanki", "sekiz", "seksen", "sen", "senden", "seni",...

"kimi", "kimse", "kırk", "milyar", "milyon", "mu", "mü", "mı", "nasıl", "ne", "neden", "nedenle", "nerde", "nerede", "nereye", "niye", "niçin", "o", "olan", "olarak", "oldu", "olduğu", "olduğunu", "olduklarını", "olmadı", "olmadığı", "olmak", "olması", "olmayan", "olmaz", "olsa", "olsun", "olup", "olur", "olursa", "oluyor", "on", "ona", "ondan", "onlar", "onlardan", "onları", "onların", "onu", "onun", "otuz", "oysa", "öyle", "pek", "rağmen", "sadece", "sanki", "sekiz", "seksen", "sen", "senden", "seni",...