Daha önce *path operation* içinde doğrudan yaptığımız gibi, yeni dependency'miz `get_current_user`, alt dependency olan `oauth2_scheme` üzerinden `str` olarak bir `token` alacak:

{* ../../docs_src/security/tutorial002_an_py310.py hl[25] *}

## Kullanıcıyı alın { #get-the-user }

Ve frontend’in, **username** ve **password** kullanarak backend ile kimlik doğrulaması yapabilmesini istiyorsunuz.

Bunu **FastAPI** ile **OAuth2** kullanarak oluşturabiliriz.

Ama ihtiyacınız olan küçük bilgi parçalarını bulmak için uzun spesifikasyonun tamamını okuma zahmetine girmeyelim.

Güvenliği yönetmek için **FastAPI**’nin sunduğu araçları kullanalım.

## Nasıl Görünüyor { #how-it-looks }

Sonra **başka bir proje** olan `prisoner-of-azkaban` üzerinde çalışmak istersiniz.

O projeye gidersiniz:

<div class="termy">

```console
$ cd ~/code/prisoner-of-azkaban
```

</div>

Ancak bir ASGI server'ı manuel olarak da kurabilirsiniz.

Bir [sanal ortam](../virtual-environments.md) oluşturduğunuzdan, etkinleştirdiğinizden emin olun; ardından server uygulamasını kurabilirsiniz.

Örneğin Uvicorn'u kurmak için:

<div class="termy">

```console
$ pip install "uvicorn[standard]"

---> 100%
```

</div>

///

#### Default’u olan field’lar için değer içeren data { #data-with-values-for-fields-with-defaults }

Ama data’nız modelde default değeri olan field’lar için değer içeriyorsa, örneğin ID’si `bar` olan item gibi:

```Python hl_lines="3  5"
{
    "name": "Bar",
    "description": "The bartenders",
    "price": 62,

Bunu yapmak için `return` yerine `yield` kullanın ve ek adımları (kodu) `yield` satırından sonra yazın.

/// tip | İpucu

Her dependency için yalnızca bir kez `yield` kullandığınızdan emin olun.

///

/// note | Teknik Detaylar

Şunlarla kullanılabilen herhangi bir fonksiyon:

* [`@contextlib.contextmanager`](https://docs.python.org/3/library/contextlib.html#contextlib.contextmanager) veya

{* ../../docs_src/bigger_applications/app_an_py310/main.py hl[4:5] title["app/main.py"] *}

`app/routers/users.py` ve `app/routers/items.py` dosyaları aynı Python package’i olan `app`’in parçası olan submodule’ler olduğu için, onları "relative import" ile tek bir nokta `.` kullanarak import edebiliriz.

### Import Nasıl Çalışır { #how-the-importing-works }

Şu bölüm:

```Python

Bir [sanal ortam](../virtual-environments.md) oluşturduğunuzdan, onu aktive ettiğinizden ve `websockets`'i ("WebSocket" protokolünü kullanmayı kolaylaştıran bir Python kütüphanesi) kurduğunuzdan emin olun:

<div class="termy">

```console
$ pip install websockets

---> 100%
```

</div>

## WebSockets client { #websockets-client }

### Production'da { #in-production }

### `pydantic-settings`'i kurun { #install-pydantic-settings }

Önce, [Sanal ortam](../virtual-environments.md) oluşturduğunuzdan, aktive ettiğinizden emin olun ve ardından `pydantic-settings` paketini kurun:

<div class="termy">

```console
$ pip install pydantic-settings
---> 100%
```

</div>

Ayrıca `all` extras'ını şu şekilde kurduğunuzda da dahil gelir:

## `SQLModel` Kurulumu { #install-sqlmodel }

Önce [virtual environment](../virtual-environments.md) oluşturduğunuzdan emin olun, aktive edin ve ardından `sqlmodel`’i yükleyin:

<div class="termy">

```console
$ pip install sqlmodel
---> 100%
```

</div>