**Pydantic v2** yayınlandığından beri, üretilen OpenAPI eskisine göre biraz daha net ve **doğru**. 😎

Hatta bazı durumlarda, aynı Pydantic model için OpenAPI içinde input ve output tarafında, **default değerler** olup olmamasına bağlı olarak **iki farklı JSON Schema** bile görebilirsiniz.

Bunun nasıl çalıştığına ve gerekirse nasıl değiştirebileceğinize bir bakalım.

## Input ve Output için Pydantic Modelleri { #pydantic-models-for-input-and-output }

Birçok kullanım durumuna daha iyi uyduğu için, önceki alternatiflerin yerine seçiliyor.

Ben ve ekibim dahil, birçok geliştirici ve ekip projelerinde **FastAPI**'ya bağlı.

Tabi, geliştirilecek birçok özellik ve iyileştirme mevcut.

**FastAPI**'ın önünde harika bir gelecek var.

```mermaid
flowchart LR
    stone(philosophers-stone) -->|requires| harry-1[harry v1]
```

Sonra daha ileri bir zamanda `prisoner-of-azkaban` adlı başka bir proje oluşturuyorsunuz; bu proje de `harry`'ye bağlı, fakat bu proje **`harry` versiyon `3`** istiyor.

```mermaid
flowchart LR

///

### [Molten](https://moltenframework.com/) { #molten }

**FastAPI**’ı geliştirmenin ilk aşamalarında Molten’ı keşfettim. Oldukça benzer fikirleri vardı:

* Python tip belirteçlerine dayanır.
* Bu tiplere bağlı doğrulama ve dökümantasyon sağlar.
* Bağımlılık enjeksiyonu sistemi vardır.

HTTP Basic Auth’ta uygulama, içinde kullanıcı adı ve şifre bulunan bir header bekler.

Eğer bunu almazsa HTTP 401 "Unauthorized" hatası döndürür.

Ayrıca değeri `Basic` olan ve isteğe bağlı `realm` parametresi içerebilen `WWW-Authenticate` header’ını da döndürür.

Bu da tarayıcıya, kullanıcı adı ve şifre için entegre giriş penceresini göstermesini söyler.

Bunu büyük olasılıkla ilk kurulumda, sadece bir kez yaparsınız.

/// tip | İpucu

Bu Domain Adı kısmı HTTPS’ten çok daha önce gelir. Ancak her şey domain ve IP adresine bağlı olduğu için burada bahsetmeye değer.

///

### DNS { #dns }

Şimdi gerçek HTTPS parçalarına odaklanalım.

### Kısa { #short }

Her şey için mantıklı **varsayılanlar** ve her yerde isteğe bağlı yapılandırmalar vardır. Tüm parametreler, ihtiyacınızı karşılayacak şekilde ince ayar yapılarak tanımlamak istediğiniz API’yi oluşturabilir.

Ancak varsayılan hâliyle hepsi **“hemen çalışır”**.

### Doğrulama { #validation }

Bu fonksiyonları hiçbir zaman doğrudan çağırmazsınız. Onları framework'ünüz (bu örnekte **FastAPI**) çağırır.

Dependency Injection sistemiyle, *path operation function*'ınızın, ondan önce çalıştırılması gereken başka bir şeye de "bağlı" olduğunu **FastAPI**'ye söyleyebilirsiniz; **FastAPI** bunu çalıştırır ve sonuçları "inject" eder.

Aynı "dependency injection" fikri için kullanılan diğer yaygın terimler:

* resources
* providers
* services

///

Bu davranışa güvenerek kod yazdıysanız, artık background task'ler için resource'ları background task'in içinde oluşturmalı ve içeride yalnızca `yield` kullanan dependency'lerin resource'larına bağlı olmayan verileri kullanmalısınız.

Ve yürütme süresinin çoğu gerçek işten (bekleme yerine) oluştuğu ve bilgisayardaki işi bir <abbr title="Central Processing Unit - Merkezi İşlem Birimi">CPU</abbr> yaptığı için, bu sorunlara "CPU bound" denir.

---

CPU’ya bağlı işlemlerin yaygın örnekleri, karmaşık matematiksel işlem gerektiren iş yükleridir.

Örneğin:

* **Ses** veya **görüntü işleme**.