{* ../../docs_src/metadata/tutorial004_py310.py hl[3:16,18] *}

Açıklamaların içinde Markdown kullanabileceğinizi unutmayın; örneğin "login" kalın (**login**) ve "fancy" italik (_fancy_) olarak gösterilecektir.

/// tip | İpucu

Kullandığınız tüm tag'ler için metadata eklemek zorunda değilsiniz.

///

### Tag'lerinizi kullanın { #use-your-tags }

        assertTrue(result.contains("<strong>bold text</strong>"));
    }

    @Test
    public void test_render_italic() {
        String result = markdownRenderer.render("*italic text*");
        assertTrue(result.contains("italic text"));
    }

    @Test
    public void test_render_heading1() {
        String result = markdownRenderer.render("# Heading 1");

1D44E         ; mapped                 ; 0061          # 3.1  MATHEMATICAL ITALIC SMALL A
1D44F         ; mapped                 ; 0062          # 3.1  MATHEMATICAL ITALIC SMALL B
1D450         ; mapped                 ; 0063          # 3.1  MATHEMATICAL ITALIC SMALL C
1D451         ; mapped                 ; 0064          # 3.1  MATHEMATICAL ITALIC SMALL D
1D452         ; mapped                 ; 0065          # 3.1  MATHEMATICAL ITALIC SMALL E

# Statik Dosyalar { #static-files }

`StaticFiles` kullanarak bir dizindeki statik dosyaları otomatik olarak sunabilirsiniz.

## `StaticFiles` Kullanımı { #use-staticfiles }

* `StaticFiles`'ı import edin.
* Belirli bir path'te bir `StaticFiles()` örneğini "mount" edin.

{* ../../docs_src/static_files/tutorial001_py310.py hl[2,6] *}

/// note | Teknik Detaylar

`from starlette.staticfiles import StaticFiles` da kullanabilirsiniz.

...
```

Bu, uygulamanızdan statik dosyaları servis edebildiğinizi ve dokümanlar için statik dosyaları doğru yere koyduğunuzu doğrular.

Şimdi uygulamayı, dokümanlar için bu statik dosyaları kullanacak şekilde yapılandırabiliriz.

### Statik dosyalar için otomatik dokümanları devre dışı bırakın { #disable-the-automatic-docs-for-static-files }

Kısaca:

* `100 - 199` "Information" içindir. Doğrudan nadiren kullanırsınız. Bu status code'lara sahip response'lar body içeremez.
* **`200 - 299`** "Successful" response'lar içindir. En sık kullanacağınız aralık budur.
    * `200`, varsayılan status code'dur ve her şeyin "OK" olduğunu ifade eder.
    * Başka bir örnek `201` ("Created") olabilir. Genellikle veritabanında yeni bir kayıt oluşturduktan sonra kullanılır.

                    .build());
            return BAD_OPERATION;
        }

        context.addInHeader(context.style.italic().bold().foreground(Colors.rgbColor("yellow")), "goal: init");
        context.addInHeader("");

        ConsolePrompt.UiConfig promptConfig;
        if (OSUtils.IS_WINDOWS) {

        try {
            context.header = new ArrayList<>();
            context.style = new AttributedStyle();
            context.addInHeader(
                    context.style.italic().bold().foreground(Colors.rgbColor("green")),
                    "Maven Encryption " + CLIReportingUtils.showVersionMinimal());
            context.addInHeader("Tool for secure password management on workstations.");

        try {
            context.header = new ArrayList<>();
            context.style = new AttributedStyle();
            context.addInHeader(
                    context.style.italic().bold().foreground(Colors.rgbColor("green")),
                    "Maven Upgrade " + CLIReportingUtils.showVersionMinimal());
            context.addInHeader("Tool for upgrading Maven projects and dependencies.");

Bu küçük örneğin `await` ifadesine ihtiyacı olmadığı için, event loop’un iptali ele alabilmesi adına `await anyio.sleep(0)` ekliyoruz.

Büyük veya sonsuz akışlarda bu daha da önemlidir.

///

/// tip | İpucu

Doğrudan bir `StreamingResponse` döndürmek yerine, muhtemelen [Veri Stream Etme](./stream-data.md) bölümündeki tarzı takip etmelisiniz; çok daha kullanışlıdır ve iptali arka planda sizin için halleder.