* Güvenlik, authentication, rol gereksinimleri vb. kuralları zorunlu kılmak.
* Ve daha birçok şey...

Tüm bunları, kod tekrarını minimumda tutarak yaparsınız.

## İlk Adımlar { #first-steps }

Çok basit bir örneğe bakalım. Şimdilik o kadar basit olacak ki pek işe yaramayacak.

Ama bu sayede **Dependency Injection** sisteminin nasıl çalıştığına odaklanabiliriz.

---

Ancak bu örnek için, tamamı uzun bir string içinde olacak şekilde biraz JavaScript içeren çok basit bir HTML dokümanı kullanacağız.

Elbette bu optimal değil ve production için kullanmazsınız.

Production'da yukarıdaki seçeneklerden birini kullanırsınız.

Ama WebSockets'in server tarafına odaklanmak ve çalışan bir örnek görmek için en basit yol bu:

{* ../../docs_src/websockets_/tutorial001_py310.py hl[2,6:38,41:43] *}

Bu basitlik ve esneklik, NoSQL veritabanlarını ana veri depolama sistemi olarak kullanmak gibi şeyleri mümkün kılar.

Çok basit olduğu için öğrenmesi nispeten sezgiseldir, ancak dökümantasyon bazı noktalarda biraz teknikleşebilir.

# HTTP Basic Auth { #http-basic-auth }

En basit senaryolarda HTTP Basic Auth kullanabilirsiniz.

HTTP Basic Auth’ta uygulama, içinde kullanıcı adı ve şifre bulunan bir header bekler.

Eğer bunu almazsa HTTP 401 "Unauthorized" hatası döndürür.

Ayrıca değeri `Basic` olan ve isteğe bağlı `realm` parametresi içerebilen `WWW-Authenticate` header’ını da döndürür.

Bu da tarayıcıya, kullanıcı adı ve şifre için entegre giriş penceresini göstermesini söyler.

# Password ve Bearer ile Basit OAuth2 { #simple-oauth2-with-password-and-bearer }

Şimdi önceki bölümün üzerine inşa edip, eksik parçaları ekleyerek tam bir güvenlik akışı oluşturalım.

## `username` ve `password`’ü Alma { #get-the-username-and-password }

`username` ve `password`’ü almak için **FastAPI** security yardımcı araçlarını kullanacağız.

* `allow_credentials` - Cross-origin request’ler için cookie desteği olup olmayacağını belirtir. Varsayılanı `False`.

    * Ancak path tabanlı routing vb. ile basit web uygulamaları oluşturmanız için araçlar sağlar.
    * Starlette'i karşılaştırıyorsanız, Sanic, Flask, Django vb. web framework'lerle (veya mikroframework'lerle) karşılaştırın.
* **FastAPI**:

## TypeScript SDK Oluşturma { #create-a-typescript-sdk }

Basit bir FastAPI uygulamasıyla başlayalım:

{* ../../docs_src/generate_clients/tutorial001_py310.py hl[7:9,12:13,16:17,21] *}

```Python
from unicorn import UnicornMiddleware

app = SomeASGIApp()

new_app = UnicornMiddleware(app, some_config="rainbow")
```

Ancak FastAPI (aslında Starlette) bunu yapmanın daha basit bir yolunu sunar; böylece dahili middleware'ler server hatalarını doğru şekilde ele alır ve özel exception handler'lar düzgün çalışır.

Bunun için `app.add_middleware()` kullanırsınız (CORS örneğindeki gibi).

```Python

{* ../../docs_src/dependencies/tutorial005_an_py310.py hl[8:9] *}

Burada `q` adında opsiyonel bir query parametresi `str` olarak tanımlanır ve sonra doğrudan geri döndürülür.

Bu oldukça basit (pek faydalı değil), ama alt bağımlılıkların nasıl çalıştığına odaklanmamıza yardımcı olacak.

## İkinci bağımlılık: "dependable" ve "dependant" { #second-dependency-dependable-and-dependant }