`HeroUpdate` *data model* biraz özeldir: yeni bir hero oluşturmak için gereken alanların **tamamına** sahiptir, ancak tüm alanlar **opsiyoneldir** (hepsinin bir default değeri vardır). Bu sayede hero güncellerken sadece güncellemek istediğiniz alanları gönderebilirsiniz.

Tüm **alanlar aslında değiştiği** için (tip artık `None` içeriyor ve default değerleri `None` oluyor), onları **yeniden tanımlamamız** gerekir.

# Body - Alanlar { #body-fields }

`Query`, `Path` ve `Body` ile *path operation function* parametrelerinde ek doğrulama ve metadata tanımlayabildiğiniz gibi, Pydantic modellerinin içinde de Pydantic'in `Field`'ını kullanarak doğrulama ve metadata tanımlayabilirsiniz.

## `Field`'ı import edin { #import-field }

Önce import etmeniz gerekir:

{* ../../docs_src/body_fields/tutorial001_an_py310.py hl[4] *}

/// warning | Uyarı

- Akışın **cache'lenmesini önlemek** için `Cache-Control: no-cache` header'ını ayarlar.
- Nginx gibi bazı proxy'lerde **buffering'i önlemek** için özel `X-Accel-Buffering: no` header'ını ayarlar.

labels.logout=Oturumu Kapat
labels.do_you_want_to_logout=Oturumu kapatmak istiyor musunuz?
labels.logout_button=Oturumu Kapat
labels.profile=Şifre Değiştir
labels.administration=Yönetim
labels.profile_button=Ayarlar
labels.profile.title=Ayarlar
labels.profile.update=Güncelle
labels.profile.back=Geri
labels.profile.placeholder_old_password=Mevcut Şifre
labels.profile.placeholder_new_password=Yeni Şifre

Örneğin OAuth2 spesifikasyonunun kullanılabileceği ("password flow" olarak adlandırılan) yollardan birinde, form alanları olarak bir `username` ve `password` göndermek zorunludur.

<dfn title="spesifikasyon">Spesifikasyon</dfn>, alanların adının tam olarak `username` ve `password` olmasını ve JSON değil form alanları olarak gönderilmesini gerektirir.

Önce `OAuth2PasswordRequestForm`’u import edin ve `/token` için *path operation* içinde `Depends` ile dependency olarak kullanın:

{* ../../docs_src/security/tutorial003_an_py310.py hl[4,78] *}

`OAuth2PasswordRequestForm`, şu alanları içeren bir form body tanımlayan bir class dependency’sidir:

* `username`.
* `password`.
* Boşlukla ayrılmış string’lerden oluşan büyük bir string olarak opsiyonel `scope` alanı.
* Opsiyonel `grant_type`.

Bunların hepsine bir örnekle bakalım.

Fatura oluşturmayı sağlayan bir uygulama geliştirdiğinizi düşünün.

Bu faturaların `id`, `title` (opsiyonel), `customer` ve `total` alanları olacak.

API'nizin kullanıcısı (external bir geliştirici) API'nizde bir POST request ile fatura oluşturacak.

Sonra API'niz (varsayalım ki):

* Faturayı external geliştiricinin bir müşterisine gönderir.

#### Operation { #operation }

Burada "Operation", HTTP "method"larından birini ifade eder.

Şunlardan biri:

* `POST`
* `GET`
* `PUT`
* `DELETE`

...ve daha egzotik olanlar:

* `OPTIONS`
* `HEAD`
* `PATCH`
* `TRACE`

HTTP protokolünde, her bir path ile bu "method"lardan biri (veya birden fazlası) ile iletişim kurabilirsiniz.

---

    * Duyuru yaptığımda veya yeni araçlar yayınladığımda haberdar olun.
    * Ayrıca (ayrı bir hesap olan) [X (Twitter) üzerinde @fastapi hesabını da takip edebilirsiniz](https://x.com/fastapi).
* [Beni **LinkedIn**'de takip edin](https://www.linkedin.com/in/tiangolo/).
    * Duyuru yaptığımda veya yeni araçlar yayınladığımda haberdar olun (gerçi X (Twitter)'ı daha sık kullanıyorum 🤷‍♂).

Önce editörler, mypy ve diğer araçlar bunu nasıl görür, ona bakalım.

`BaseUser` temel field’lara sahiptir. Ardından `UserIn`, `BaseUser`’dan miras alır ve `password` field’ını ekler; yani iki modelin field’larının tamamını içerir.

Fonksiyonun dönüş tipini `BaseUser` olarak annotate ediyoruz ama gerçekte bir `UserIn` instance’ı döndürüyoruz.