import org.gradle.api.tasks.Delete;
import org.gradle.plugins.ide.eclipse.EclipsePlugin;
import org.gradle.plugins.ide.eclipse.model.Classpath;
import org.gradle.plugins.ide.eclipse.model.EclipseModel;
import org.gradle.plugins.ide.eclipse.model.EclipseProject;
import org.gradle.plugins.ide.eclipse.model.ProjectDependency;
import org.gradle.plugins.ide.eclipse.model.SourceFolder;
import org.gradle.plugins.ide.eclipse.model.ClasspathEntry;

import java.io.File;

`await`’in yalnızca `async def` ile tanımlanan fonksiyonların içinde kullanılabildiğini fark etmiş olabilirsiniz.

Aynı zamanda, `async def` ile tanımlanan fonksiyonların da "await" edilmesi gerekir. Yani `async def` ile tanımlanan fonksiyonlar yalnızca `async def` ile tanımlanan fonksiyonların içinde çağrılabilir.

Peki, tavuk-yumurta meselesi: ilk `async` fonksiyon nasıl çağrılır?

Bazı durumlarda, bir veri tipini (örneğin bir Pydantic model) JSON ile uyumlu bir şeye (örneğin `dict`, `list` vb.) dönüştürmeniz gerekebilir.

Örneğin, bunu bir veritabanında saklamanız gerekiyorsa.

Bunun için **FastAPI**, `jsonable_encoder()` fonksiyonunu sağlar.

## `jsonable_encoder` Kullanımı { #using-the-jsonable-encoder }

Yalnızca JSON ile uyumlu veri kabul eden bir veritabanınız olduğunu düşünelim: `fake_db`.

Production sisteminizde muhtemelen React, Vue.js veya Angular gibi modern bir framework ile oluşturulmuş bir frontend vardır.

WebSockets kullanarak backend'inizle iletişim kurmak için de büyük ihtimalle frontend'inizin sağladığı yardımcı araçları kullanırsınız.

Ya da native kod ile doğrudan WebSocket backend'inizle iletişim kuran native bir mobil uygulamanız olabilir.

{* ../../docs_src/request_files/tutorial001_02_an_py310.py hl[9,17] *}

## Ek Metadata ile `UploadFile` { #uploadfile-with-additional-metadata }

Ek metadata ayarlamak için `UploadFile` ile birlikte `File()` da kullanabilirsiniz. Örneğin:

{* ../../docs_src/request_files/tutorial001_03_an_py310.py hl[9,15] *}

## Birden Fazla Dosya Upload { #multiple-file-uploads }

İletişimin ilk kısmı, client ile server arasında bağlantıyı kurmak ve hangi kriptografik anahtarların kullanılacağına karar vermek vb. içindir.

<img src="/img/deployment/https/https02.drawio.svg">

Client ile server arasındaki, TLS bağlantısını kurmaya yönelik bu etkileşime **TLS handshake** denir.

### SNI Extension’ı ile TLS { #tls-with-sni-extension }

## Ek Responses { #additional-responses }

Muhtemelen bir *path operation* için `response_model` ve `status_code` tanımlamayı görmüşsünüzdür.

Bu, bir *path operation*’ın ana response’u ile ilgili metadata’yı tanımlar.

Ek response’ları; modelleri, status code’ları vb. ile birlikte ayrıca da tanımlayabilirsiniz.

Dokümantasyonda bununla ilgili ayrı bir bölüm var; [OpenAPI’de Ek Responses](additional-responses.md) sayfasından okuyabilirsiniz.

{* ../../docs_src/json_base64_bytes/tutorial001_py310.py ln[1:9,29:35] hl[9] *}

`/docs`'a bakarsanız, `data` alanının base64 ile encode edilmiş bytes beklediğini görürsünüz:

<div class="screenshot">

Daha fazlasını [`yield` ile Dependency'ler - Erken çıkış ve `scope`](../tutorial/dependencies/dependencies-with-yield.md#early-exit-and-scope) dokümantasyonunda okuyabilirsiniz.

### `yield` ve `StreamingResponse` ile dependency'ler, Teknik Detaylar { #dependencies-with-yield-and-streamingresponse-technical-details }

```

#### Bir `dict`'i Unpack Etmek { #unpacking-a-dict }

`user_dict` gibi bir `dict` alıp bunu bir fonksiyona (ya da sınıfa) `**user_dict` ile gönderirsek, Python bunu "unpack" eder. Yani `user_dict` içindeki key ve value'ları doğrudan key-value argümanları olarak geçirir.

Dolayısıyla, yukarıdaki `user_dict` ile devam edersek, şunu yazmak:

```Python
UserInDB(**user_dict)
```

şuna eşdeğer bir sonuç üretir:

```Python
UserInDB(