## Env Var Oluşturma ve Kullanma { #create-and-use-env-vars }

Python’a ihtiyaç duymadan, **shell (terminal)** içinde ortam değişkenleri **oluşturabilir** ve kullanabilirsiniz:

//// tab | Linux, macOS, Windows Bash

<div class="termy">

```console
// You could create an env var MY_NAME with
$ export MY_NAME="Wade Wilson"

// Then you could use it with other programs, like

### SDK'yı Kullanma { #using-the-sdk }

Artık client code'u import edip kullanabilirsiniz. Şuna benzer görünebilir; method'lar için otomatik tamamlama aldığınıza dikkat edin:

<img src="/img/tutorial/generate-clients/image02.png">

Ayrıca gönderilecek payload için de otomatik tamamlama alırsınız:

Bu şekilde, çoğu zaman container'lar ve Docker hakkında öğrendiklerinizi farklı araç ve bileşenlerde tekrar kullanabilirsiniz.

Dolayısıyla; veritabanı, Python uygulaması, React frontend uygulaması olan bir web server gibi farklı şeyler için **birden fazla container** çalıştırır ve bunları internal network üzerinden birbirine bağlarsınız.

Ancak merak etmeyin, frontend’de son kullanıcılarınıza dilediğiniz gibi gösterebilirsiniz.

Veritabanı model(ler)inizde de istediğiniz başka isimleri kullanabilirsiniz.

Fakat login *path operation*’ı için, spesifikasyonla uyumlu olmak (ve örneğin entegre API dokümantasyon sistemini kullanabilmek) adına bu isimleri kullanmamız gerekiyor.

# ve fonksiyon içinde editör desteği al
def main(user_id: str):
    return user_id


# Bir Pydantic modeli
class User(BaseModel):
    id: int
    name: str
    joined: date
```

Sonra şöyle kullanabilirsiniz:

```Python
my_user: User = User(id=3, name="John Doe", joined="2018-07-19")

second_user_data = {
    "id": 4,
    "name": "Mary",
    "joined": "2018-11-30",
}

**proxy**’nin gönderdiği *forwarded* header’larına güvenecek şekilde yapılandırabilirsiniz. FastAPI CLI kullanıyorsanız, hangi IP’lerden gelen *forwarded* header’lara güvenmesi gerektiğini söylemek için *CLI Option* `--forwarded-allow-ips` seçeneğini kullanabilirsiniz.

Örneğin **application server** yalnızca güvenilen **proxy**’den iletişim alıyorsa, yalnızca **proxy**’nin kullandığı IP’den request alacağı için `--forwarded-allow-ips="*"` ayarlayıp gelen tüm IP’lere güvenmesini sağlayabilirsiniz....

* [ReDoc](https://github.com/Rebilly/ReDoc)

Bu ikisi oldukça popüler ve istikrarlı oldukları için seçildi; hızlı bir aramayla OpenAPI için onlarca alternatif kullanıcı arayüzü bulabilirsiniz (**FastAPI** ile de kullanabilirsiniz).

///

### Flask REST framework’leri { #flask-rest-frameworks }

Artık nasıl çalıştığını bildiğinize göre, uygulamalarınız ne kadar karmaşık olursa olsun relative import’ları kullanabilirsiniz. 🤓

### Özel `tags`, `responses` ve `dependencies` Ekleyin { #add-some-custom-tags-responses-and-dependencies }

Özellikle, kendi kodunuzda daha gelişmiş desenler gerektiren ileri seviye eşzamanlılık kullanım senaryoları için doğrudan [AnyIO](https://anyio.readthedocs.io/en/stable/) kullanabilirsiniz.

Hatta FastAPI kullanmıyor olsanız bile, yüksek uyumluluk ve avantajları (ör. *structured concurrency*) için [AnyIO](https://anyio.readthedocs.io/en/stable/) ile kendi async uygulamalarınızı yazabilirsiniz.

///

/// note | Teknik Detaylar

`from starlette.requests import Request` da kullanabilirdiniz.

**FastAPI** bunu geliştirici olarak size kolaylık olsun diye sunar. Ancak doğrudan Starlette'tan gelir.

///

### `response`'tan Önce ve Sonra { #before-and-after-the-response }