Jetzt werden wir unsere Abhängigkeiten aktualisieren.

Wir möchten den `current_user` *nur* erhalten, wenn dieser Benutzer aktiv ist.

Daher erstellen wir eine zusätzliche Abhängigkeit `get_current_active_user`, die wiederum `get_current_user` als Abhängigkeit verwendet.

Beide Abhängigkeiten geben nur dann einen HTTP-Error zurück, wenn der Benutzer nicht existiert oder inaktiv ist.

Ahora vamos a actualizar nuestras dependencias.

Queremos obtener el `current_user` *solo* si este usuario está activo.

Entonces, creamos una dependencia adicional `get_current_active_user` que a su vez utiliza `get_current_user` como dependencia.

Ambas dependencias solo devolverán un error HTTP si el usuario no existe, o si está inactivo.

///

## Dependency’leri Güncelleme { #update-the-dependencies }

Şimdi dependency’lerimizi güncelleyeceğiz.

`current_user`’ı *sadece* kullanıcı aktifse almak istiyoruz.

Bu yüzden, `get_current_user`’ı dependency olarak kullanan ek bir dependency olan `get_current_active_user`’ı oluşturuyoruz.

Bu iki dependency de kullanıcı yoksa veya pasifse sadece HTTP hatası döndürecek.

{* ../../docs_src/security/tutorial004_an_py310.py hl[4,7,13:15,29:31,82:90] *}

## Die Abhängigkeiten aktualisieren { #update-the-dependencies }

Aktualisieren Sie `get_current_user`, um den gleichen Token wie zuvor zu erhalten, dieses Mal jedoch unter Verwendung von JWT-Tokens.

Dekodieren Sie den empfangenen Token, validieren Sie ihn und geben Sie den aktuellen Benutzer zurück.

{* ../../docs_src/security/tutorial004_an_py310.py hl[4,7,13:15,29:31,82:90] *}

## Actualizar las dependencias { #update-the-dependencies }

Actualiza `get_current_user` para recibir el mismo token que antes, pero esta vez, usando tokens JWT.

Decodifica el token recibido, verifícalo y devuelve el usuario actual.

Si el token es inválido, devuelve un error HTTP de inmediato.

{* ../../docs_src/security/tutorial004_an_py310.py hl[4,7,13:15,29:31,82:90] *}

## Mettre à jour les dépendances { #update-the-dependencies }

Mettez à jour `get_current_user` pour recevoir le même jeton qu'auparavant, mais cette fois en utilisant des jetons JWT.

Décodez le jeton reçu, vérifiez-le, et renvoyez l'utilisateur courant.

Nous voulons obtenir `current_user` uniquement si cet utilisateur est actif.

Nous créons donc une dépendance supplémentaire `get_current_active_user` qui utilise à son tour `get_current_user` comme dépendance.

Ces deux dépendances renverront simplement une erreur HTTP si l'utilisateur n'existe pas, ou s'il est inactif.

Agora vamos atualizar nossas dependências.

Queremos obter o `current_user` *somente* se este usuário estiver ativo.

Portanto, criamos uma dependência adicional `get_current_active_user` que por sua vez usa `get_current_user` como dependência.

Ambas as dependências retornarão apenas um erro HTTP se o usuário não existir ou se estiver inativo.

Створіть утилітарну функцію для генерації нового токена доступу.

{* ../../docs_src/security/tutorial004_an_py310.py hl[4,7,13:15,29:31,82:90] *}

## Оновіть залежності { #update-the-dependencies }

Оновіть `get_current_user`, щоб отримувати той самий токен, що й раніше, але цього разу - токен JWT.

Декодуйте отриманий токен, перевірте його та поверніть поточного користувача.

Якщо токен недійсний, одразу поверніть помилку HTTP.

나머지는 **FastAPI**가 처리합니다.

///

## 의존성 업데이트하기 { #update-the-dependencies }

이제 의존성을 업데이트를 할 겁니다.

이 사용자가 활성화되어 있는 *경우에만* `current_user`를 가져올 겁니다.

따라서 `get_current_user`를 의존성으로 사용하는 추가 의존성 `get_current_active_user`를 만듭니다.

이러한 의존성 모두, 사용자가 존재하지 않거나 비활성인 경우 HTTP 오류를 반환합니다.

따라서 엔드포인트에서는 사용자가 존재하고 올바르게 인증되었으며 활성 상태인 경우에만 사용자를 얻습니다: