* Normalde token’ın bir süre sonra süresi dolacak şekilde ayarlanması beklenir.
        * Böylece kullanıcının bir noktada tekrar giriş yapması gerekir.
        * Ayrıca token çalınırsa risk daha düşük olur. Çoğu durumda, sonsuza kadar çalışacak kalıcı bir anahtar gibi değildir.
* Frontend bu token’ı geçici olarak bir yerde saklar.
* Kullanıcı frontend’de tıklayarak web uygulamasının başka bir bölümüne gider.

**FastAPI**, **OpenAPI** tabanlıdır.

Bu sayede birden fazla otomatik etkileşimli dokümantasyon arayüzü, code generation vb. mümkün olur.

OpenAPI, birden fazla security "scheme" tanımlamanın bir yolunu sunar.

Bunları kullanarak, etkileşimli dokümantasyon sistemleri de dahil olmak üzere tüm bu standart tabanlı araçlardan faydalanabilirsiniz.

{* ../../docs_src/dependencies/tutorial003_an_py310.py hl[19] *}

Ancak type'ı belirtmeniz önerilir; böylece editor'ünüz `commons` parametresine ne geçirileceğini bilir ve size code completion, type check'leri vb. konularda yardımcı olur:

<img src="/img/tutorial/dependencies/image02.png">

## Kısayol { #shortcut }

Ama burada bir miktar kod tekrarımız olduğunu görüyorsunuz; `CommonQueryParams`'ı iki kez yazıyoruz:

//// tab | Python 3.10+

{* ../../docs_src/header_params/tutorial003_an_py310.py hl[9] *}

Eğer bu *path operation* ile iki HTTP header göndererek iletişim kurarsanız:

```
X-Token: foo
X-Token: bar
```

response şöyle olur:

```JSON
{
    "X-Token values": [
        "bar",
        "foo"
    ]
}
```

## Özet { #recap }

Bir `summary` ve `description` ekleyebilirsiniz:

{* ../../docs_src/path_operation_configuration/tutorial003_py310.py hl[17:18] *}

## Docstring’den Açıklama { #description-from-docstring }

Yani API client’larınız key’leri sadece string olarak gönderebilse bile, bu string’ler saf tamsayı içeriyorsa Pydantic bunları dönüştürür ve doğrular.

Ve `weights` olarak aldığınız `dict`, gerçekte `int` key’lere ve `float` value’lara sahip olur.

///

## Özet { #recap }

**FastAPI** ile Pydantic modellerinin sağladığı en yüksek esnekliği elde ederken, kodunuzu da basit, kısa ve şık tutarsınız.

Üstelik tüm avantajlarla birlikte:

Aynı Pydantic ekibinin geliştirdiği [`bump-pydantic`](https://github.com/pydantic/bump-pydantic) aracını kullanabilirsiniz.

Bu araç, değişmesi gereken kodun büyük bir kısmını otomatik olarak dönüştürmenize yardımcı olur.

Bundan sonra testleri çalıştırıp her şeyin çalışıp çalışmadığını kontrol edebilirsiniz. Çalışıyorsa işiniz biter. 😎

## v2 İçinde Pydantic v1 { #pydantic-v1-in-v2 }

///

Bu *path operation* için OpenAPI'de üretilen response'lar şöyle olur:

```JSON hl_lines="3-12"
{
    "responses": {
        "404": {
            "description": "Additional Response",
            "content": {
                "application/json": {
                    "schema": {

Belirtilmezse ve dependency `yield` kullanıyorsa, varsayılan olarak `scope` `"request"` olur.

### Alt dependency'ler için `scope` { #scope-for-sub-dependencies }

`scope="request"` (varsayılan) ile bir dependency tanımladığınızda, herhangi bir alt dependency'nin `scope` değeri de `"request"` olmalıdır.

Yukarıdaki deployment kavramları listesinden, worker kullanımı ağırlıklı olarak replikasyon kısmına yardımcı olur, ayrıca yeniden başlatmalar konusunda da az da olsa katkı sağlar. Ancak diğerlerini yine sizin yönetmeniz gerekir:

* **Güvenlik - HTTPS**
* **Başlangıçta çalıştırma**
* ***Yeniden başlatmalar***