Base64 ikili veriyi string olarak encode edebilir, ancak bunu yapmak için orijinal ikili veriden daha fazla karakter kullanır; bu yüzden genellikle normal dosyalardan daha verimsiz olur.

Base64'ü sadece gerçekten JSON içine ikili veri koymanız gerekiyorsa ve bunun için dosya kullanamıyorsanız tercih edin.

## Pydantic `bytes` { #pydantic-bytes }

/// info | Bilgi

`TestClient` kullanmak için önce [`httpx`](https://www.python-httpx.org)'i kurun.

Bir [Sanal Ortam](../virtual-environments.md) oluşturduğunuzdan, onu aktifleştirdiğinizden ve sonra kurulumu yaptığınızdan emin olun; örneğin:

```console
$ pip install httpx
```

///

`TestClient`'ı import edin.

**FastAPI** uygulamanızı ona vererek bir `TestClient` oluşturun.

///

Docs UI'nin, bu API `server`'ının (proxy arkasında) `/api/v1` altında bulunduğunu belirtmek için OpenAPI şemasına da ihtiyacı olur. Örneğin:

```JSON hl_lines="4-8"
{
    "openapi": "3.1.0",
    // Burada daha fazla şey var
    "servers": [
        {
            "url": "/api/v1"
        }
    ],
    "paths": {

Varsayılan olarak **auto-reload** kapalıdır. Ayrıca `0.0.0.0` IP adresini dinler; bu, kullanılabilir tüm IP adresleri anlamına gelir. Böylece makineyle iletişim kurabilen herkes tarafından genel erişime açık olur. Bu, normalde production'da çalıştırma şeklidir; örneğin bir container içinde.

Ama kritik nokta şu:

Güvenlik ve dependency injection tarafını bir kez yazarsınız.

İstediğiniz kadar karmaşık hâle getirebilirsiniz. Yine de hepsi tek bir yerde ve sadece bir kez yazılmış olur. Üstelik tüm esneklikle.

Sonrasında aynı güvenlik sistemini kullanan binlerce endpoint (*path operation*) olabilir.

/// note | Not

Bir path parametresi her zaman zorunludur, çünkü path'in bir parçası olmak zorundadır. `None` ile tanımlasanız veya bir varsayılan değer verseniz bile bu hiçbir şeyi değiştirmez; yine her zaman zorunlu olur.

///

## Parametreleri İhtiyacınıza Göre Sıralayın { #order-the-parameters-as-you-need }

/// tip | İpucu

`Annotated` kullanıyorsanız, bu muhtemelen o kadar önemli ya da gerekli değildir.

///

`response_model` ile filtrelenmiş, sizin döndürdüğünüz değeri içeren nihai response'a yerleştirir.

Ayrıca `Response` parametresini dependency'lerde de tanımlayıp status code'u orada ayarlayabilirsiniz. Ancak unutmayın, en son ayarlanan değer geçerli olur....

```
.
├── app
│   ├── __init__.py
│   ├── main.py
│   └── test_main.py
```

`main.py` dosyası şöyle olur:

{* ../../docs_src/async_tests/app_a_py310/main.py *}

`test_main.py` dosyasında `main.py` için testler yer alır, artık şöyle görünebilir:

{* ../../docs_src/async_tests/app_a_py310/test_main.py *}

Request tarafında önce en *dıştaki* middleware çalışır.

Response tarafında ise en son o çalışır.

Örneğin:

```Python
app.add_middleware(MiddlewareA)
app.add_middleware(MiddlewareB)
```

Normal header parametrelerinde olduğu gibi, parametre adlarında alt çizgi karakterleri olduğunda bunlar **otomatik olarak tireye dönüştürülür**.

Örneğin kodda `save_data` adlı bir header parametreniz varsa, beklenen HTTP header `save-data` olur ve dokümanlarda da bu şekilde görünür.

Herhangi bir sebeple bu otomatik dönüşümü kapatmanız gerekiyorsa, header parametreleri için kullandığınız Pydantic model'lerde de bunu devre dışı bırakabilirsiniz.