.add(doubleConversionTest + i);
      BigInteger bigI = BigInteger.valueOf(i);
      testBigIntegersBuilder
          .add(bigI)
          .add(BigInteger.valueOf(Long.MAX_VALUE).add(bigI))
          .add(BigInteger.valueOf(Long.MIN_VALUE).add(bigI))
          .add(BigInteger.valueOf(Integer.MAX_VALUE).add(bigI))
          .add(BigInteger.valueOf(Integer.MIN_VALUE).add(bigI))
          .add(BigInteger.ONE.shiftLeft(63).add(bigI))

WebSockets kullanarak backend'inizle iletişim kurmak için de büyük ihtimalle frontend'inizin sağladığı yardımcı araçları kullanırsınız.

Ya da native kod ile doğrudan WebSocket backend'inizle iletişim kuran native bir mobil uygulamanız olabilir.

Veya WebSocket endpoint'i ile iletişim kurmak için başka herhangi bir yönteminizi de kullanıyor olabilirsiniz.

#### Rastgele Bir Item { #a-random-item }

`data.items()` ile, her dictionary öğesi için key ve value içeren tuple’lardan oluşan bir <dfn title="for döngüsüyle üzerinde gezinebileceğimiz bir şey; list, set vb.">yinelemeli nesne</dfn> elde ederiz.

Bu yinelemeli nesneyi `list(data.items())` ile düzgün bir `list`’e çeviririz.

Örneğin, önceki modeli genişleterek, aynı body içinde `item` ve `user` dışında bir de `importance` anahtarı olmasını isteyebilirsiniz.

Bunu olduğu gibi tanımlarsanız, tekil bir değer olduğu için **FastAPI** bunun bir query parametresi olduğunu varsayar.

Ama `Body` kullanarak, **FastAPI**'ye bunu body içinde başka bir anahtar olarak ele almasını söyleyebilirsiniz:

Tipi `UploadFile` olan bir dosya parametresi tanımlayın:

{* ../../docs_src/request_files/tutorial001_an_py310.py hl[14] *}

`UploadFile` kullanmanın `bytes`’a göre birkaç avantajı vardır:

* Parametrenin varsayılan değerinde `File()` kullanmak zorunda değilsiniz.
* "Spooled" bir dosya kullanır:
    * Belirli bir maksimum boyuta kadar bellekte tutulan, bu limiti aşınca diske yazılan bir dosya.

## Ek Responses { #additional-responses }

Muhtemelen bir *path operation* için `response_model` ve `status_code` tanımlamayı görmüşsünüzdür.

Bu, bir *path operation*’ın ana response’u ile ilgili metadata’yı tanımlar.

Ek response’ları; modelleri, status code’ları vb. ile birlikte ayrıca da tanımlayabilirsiniz.

Şu parametreleri kabul eder:

* `content` - Bir `str` veya `bytes`.
* `status_code` - Bir `int` HTTP status code.
* `headers` - String’lerden oluşan bir `dict`.
* `media_type` - Media type’ı veren bir `str`. Örn. `"text/html"`.

FastAPI (aslında Starlette) otomatik olarak bir Content-Length header’ı ekler. Ayrıca `media_type`’a göre bir Content-Type header’ı ekler ve text türleri için sona bir charset ekler.

Dolayısıyla bir `datetime` objesinin, [ISO formatında](https://en.wikipedia.org/wiki/ISO_8601) veriyi içeren bir `str`'e dönüştürülmesi gerekir.

Aynı şekilde bu veritabanı bir Pydantic model'i (attribute'lara sahip bir obje) de kabul etmez; yalnızca bir `dict` kabul eder.

Bunun için `jsonable_encoder` kullanabilirsiniz.

Bir Pydantic model gibi bir obje alır ve JSON ile uyumlu bir versiyonunu döndürür:

/// note | Teknik Detaylar

Bir `Request`'in, request ile ilgili metadata'yı içeren bir Python `dict` olan `request.scope` attribute'u vardır.

Bir `Request` ayrıca `request.receive` içerir; bu, request'in body'sini "almak" (receive etmek) için kullanılan bir fonksiyondur.

`scope` `dict`'i ve `receive` fonksiyonu, ASGI spesifikasyonunun parçalarıdır.

Artık API’niz için `username` ve `password` tabanlı, eksiksiz bir güvenlik sistemi implement etmek için gerekli araçlara sahipsiniz.

Bu araçlarla güvenlik sistemini herhangi bir veritabanıyla ve herhangi bir user veya veri modeliyle uyumlu hale getirebilirsiniz.

Eksik kalan tek detay, bunun henüz gerçekten "güvenli" olmamasıdır.