## JSON Lines { #json-lines }

Bu tür durumlarda, her satıra bir JSON nesnesi gönderdiğiniz bir biçim olan “**JSON Lines**” kullanmak yaygındır.

Response’un `application/json` yerine `application/jsonl` içerik türü (Content-Type) olur ve body aşağıdaki gibi görünür:

```json
{"name": "Plumbus", "description": "A multi-purpose household device."}
{"name": "Portal Gun", "description": "A portal opening device."}

**FastAPI**, bu *geçici* response'u cookie'leri (ayrıca header'ları ve status code'u) çıkarmak için kullanır ve bunları, döndürdüğünüz değeri içeren nihai response'a ekler. Döndürdüğünüz değer, varsa `response_model` ile filtrelenmiş olur.

`Response` parametresini dependency'lerde de tanımlayıp, onların içinde cookie (ve header) set edebilirsiniz.

## Doğrudan bir `Response` döndürün { #return-a-response-directly }

Bu **FastAPI**'ın bir kısıtlaması değildir, HTTP protokolünün bir parçasıdır.

///

## Özet { #recap }

Diyelim ki `/files/{file_path}` path'ine sahip bir *path operation*'ınız var.

Ama `file_path`'in kendisinin `home/johndoe/myfile.txt` gibi bir *path* içermesi gerekiyor.

Böylece, o dosyanın URL'si şu şekilde olur: `/files/home/johndoe/myfile.txt`.

### OpenAPI Desteği { #openapi-support }

Elbette birden fazla `examples` da geçebilirsiniz:

{* ../../docs_src/schema_extra_example/tutorial004_an_py310.py hl[23:38] *}

Bunu yaptığınızda, örnekler bu body verisi için dahili **JSON Schema**’nın bir parçası olur.

Buna rağmen, <dfn title="2023-08-26">bu yazı yazılırken</dfn>, doküman arayüzünü gösteren araç olan Swagger UI, **JSON Schema** içindeki veriler için birden fazla örneği göstermeyi desteklemiyor. Ancak aşağıda bir çözüm yolu var.

Base64 ikili veriyi string olarak encode edebilir, ancak bunu yapmak için orijinal ikili veriden daha fazla karakter kullanır; bu yüzden genellikle normal dosyalardan daha verimsiz olur.

Base64'ü sadece gerçekten JSON içine ikili veri koymanız gerekiyorsa ve bunun için dosya kullanamıyorsanız tercih edin.

## Pydantic `bytes` { #pydantic-bytes }

///

Docs UI'nin, bu API `server`'ının (proxy arkasında) `/api/v1` altında bulunduğunu belirtmek için OpenAPI şemasına da ihtiyacı olur. Örneğin:

```JSON hl_lines="4-8"
{
    "openapi": "3.1.0",
    // Burada daha fazla şey var
    "servers": [
        {
            "url": "/api/v1"
        }
    ],
    "paths": {

/// tip | İpucu

`OAuth2PasswordRequestForm` dependency class’ının instance’ında boşluklarla ayrılmış uzun string olarak bir `scope` attribute’u olmaz; bunun yerine gönderilen her scope için gerçek string listesini içeren `scopes` attribute’u olur.

Bu örnekte `scopes` kullanmıyoruz, ama ihtiyacınız olursa bu özellik hazır.

///

Şimdi form alanındaki `username`’i kullanarak (sahte) veritabanından kullanıcı verisini alın.

Varsayılan olarak **auto-reload** kapalıdır. Ayrıca `0.0.0.0` IP adresini dinler; bu, kullanılabilir tüm IP adresleri anlamına gelir. Böylece makineyle iletişim kurabilen herkes tarafından genel erişime açık olur. Bu, normalde production'da çalıştırma şeklidir; örneğin bir container içinde.

* Bağımlılıkların da kendi bağımlılıkları olabilir; böylece bir hiyerarşi veya **bağımlılıklar "grafı"** oluşur.
* Tüm süreç framework tarafından **otomatik olarak yönetilir**.
* Tüm bağımlılıklar, request’lerden veri talep edebilir ve *path operation* kısıtlarını ve otomatik dokümantasyonu **zenginleştirebilir**.