Ayrıca güvenlik gereksinimleri için herhangi bir model veya veri kullanabilirsiniz (bu örnekte bir Pydantic `User` modeli).

Ancak belirli bir data model, class ya da type kullanmak zorunda değilsiniz.

Modelinizde bir `id` ve `email` olsun, ama `username` olmasın mı istiyorsunuz? Elbette. Aynı araçları kullanabilirsiniz.

## Schema'ları Ayırma { #do-not-separate-schemas }

Bazı durumlarda **input ve output için aynı schema'yı** kullanmak isteyebilirsiniz.

**FastAPI**, `responses` içindeki ek bilgileri korur ve model'inizin JSON Schema'sı ile birleştirir.

Örneğin, Pydantic model kullanan ve özel bir `description` içeren `404` status code'lu bir response tanımlayabilirsiniz.

Ayrıca `response_model`'inizi kullanan, ancak özel bir `example` içeren `200` status code'lu bir response da tanımlayabilirsiniz:

{* ../../docs_src/additional_responses/tutorial003_py310.py hl[20:31] *}

`str | None`, FastAPI tarafından bu değerin zorunlu olmadığını belirlemek için kullanılmaz; FastAPI bunun zorunlu olmadığını `= None` default değeri olduğu için bilir.

Ancak type annotation'larını eklemek, editor'ünüzün size daha iyi destek vermesini ve hataları yakalamasını sağlar.

///

## Pydantic olmadan { #without-pydantic }

Container kullanıyorsanız (örneğin Docker veya Kubernetes ile), bununla ilgili daha fazlasını bir sonraki bölümde anlatacağım: [Container'larda FastAPI - Docker](docker.md).

Özellikle Kubernetes üzerinde çalıştırırken, büyük olasılıkla worker kullanmak istemeyeceksiniz; bunun yerine container başına tek bir Uvicorn process çalıştırmak daha uygundur. Ancak bunu da o bölümde detaylandıracağım.

///

## Birden Fazla Worker { #multiple-workers }

Burada `UserIn` adında bir model declare ediyoruz; bu model plaintext bir password içerecek:

{* ../../docs_src/response_model/tutorial002_py310.py hl[7,9] *}

/// info | Bilgi

`EmailStr` kullanmak için önce [`email-validator`](https://github.com/JoshData/python-email-validator) paketini kurun.

## Özet { #recap }

Her duruma göre birden fazla Pydantic modeli kullanın ve gerekirse özgürce inheritance uygulayın.

Ortam değişkenleri; uygulama **ayarları**nı yönetmek, Python’un **kurulumu**nun bir parçası olarak konfigürasyon yapmak vb. durumlarda işe yarar.

## Env Var Oluşturma ve Kullanma { #create-and-use-env-vars }

Python’a ihtiyaç duymadan, **shell (terminal)** içinde ortam değişkenleri **oluşturabilir** ve kullanabilirsiniz:

//// tab | Linux, macOS, Windows Bash

<div class="termy">

    * Ayrıca [`scopes` ile `Security` dependency’leri](../advanced/security/oauth2-scopes.md) de ekleyebilirsiniz.

/// tip | İpucu

`APIRouter` içinde `dependencies` kullanmak, örneğin bir grup *path operation* için kimlik doğrulamayı zorunlu kılmakta kullanılabilir. Dependency’leri tek tek her birine eklemeseniz bile.

///

/// check | Ek bilgi

Göreli URL kullanmak, [Behind a Proxy](../../advanced/behind-a-proxy.md) gibi daha ileri kullanım senaryolarında bile uygulamanızın çalışmaya devam etmesini garanti etmek açısından önemlidir.

///