* **OAuth2** (ayrıca **JWT token**’larla). Şu eğitime göz atın: [OAuth2 with JWT](tutorial/security/oauth2-jwt.md).
* API anahtarları:
    * Header’larda.
    * Query parametrelerinde.
    * Cookie’lerde vb.

Buna ek olarak Starlette’in tüm güvenlik özellikleri (**session cookies** dâhil).

from unicorn import UnicornMiddleware

app = FastAPI()

app.add_middleware(UnicornMiddleware, some_config="rainbow")
```

`app.add_middleware()` ilk argüman olarak bir middleware class'ı alır ve middleware'e aktarılacak ek argümanları da kabul eder.

## Entegre middleware'ler { #integrated-middlewares }

**FastAPI**, yaygın kullanım senaryoları için birkaç middleware içerir; şimdi bunları nasıl kullanacağımıza bakacağız.

Class'ın kendisini değil (zaten callable'dır), o class'ın bir instance'ını.

Bunu yapmak için `__call__` adında bir method tanımlarız:

{* ../../docs_src/dependencies/tutorial011_an_py310.py hl[12] *}

Bu durumda, ek parametreleri ve alt-dependency'leri kontrol etmek için **FastAPI**'nin kullanacağı şey bu `__call__` olacaktır; ayrıca daha sonra *path operation function* içindeki parametreye bir değer geçmek için çağrılacak olan da budur.

# Swagger UI'yi Yapılandırın { #configure-swagger-ui }

Bazı ek [Swagger UI parametrelerini](https://swagger.io/docs/open-source-tools/swagger-ui/usage/configuration/) yapılandırabilirsiniz.

Bunları yapılandırmak için, `FastAPI()` uygulama nesnesini oluştururken ya da `get_swagger_ui_html()` fonksiyonuna `swagger_ui_parameters` argümanını verin.

`swagger_ui_parameters`, Swagger UI'ye doğrudan iletilecek yapılandırmaları içeren bir `dict` alır.

Ancak biraz daha akıllı davranıp kodu sadeleştirmek istiyoruz.

Bu module’deki tüm *path operation*’ların şu ortak özelliklere sahip olduğunu biliyoruz:

* Path `prefix`: `/items`.
* `tags`: (tek bir tag: `items`).
* Ek `responses`.
* `dependencies`: hepsinin, oluşturduğumuz `X-Token` dependency’sine ihtiyacı var.

Dolayısıyla bunları her *path operation*’a tek tek eklemek yerine `APIRouter`’a ekleyebiliriz.

{ ρ [32]byte // sampleNTT seed for A h [32]byte // H(ek) encryptionKey1024 } // Bytes returns the encapsulation key as a byte slice. func (ek *EncapsulationKey1024) Bytes() []byte { // The actual logic is in a separate function to outline this allocation. b := make([]byte, 0, EncapsulationKeySize) return ek.bytes(b) } func (ek *EncapsulationKey1024) bytes(b []byte) []byte { for i := range ek.t { b = polyByteEncode(b, ek.t[i]) } b = append(b, ek.ρ[:]...) return b } // encryptionKey1024 is the parsed...

# Gelişmiş Python Tipleri { #advanced-python-types }

Python tipleriyle çalışırken işinize yarayabilecek bazı ek fikirler.

## `Union` veya `Optional` Kullanımı { #using-union-or-optional }

Kodunuz herhangi bir nedenle `|` kullanamıyorsa — örneğin bir tip açıklamasında (type annotation) değil de `response_model=` gibi bir yerdeyse — dikey çizgi (`|`) yerine `typing` içindeki `Union`'ı kullanabilirsiniz.

Dolayısıyla path parameter'ı çıkarılır, doğrulanır, belirtilen tipe dönüştürülür ve OpenAPI ile annotate edilir.

Aynı şekilde, diğer parameter'ları normal biçimde tanımlamaya devam edip buna ek olarak `Request` de alabilirsiniz.

///

## `Request` dokümantasyonu { #request-documentation }

Şimdi dependency’lerimizi güncelleyeceğiz.

`current_user`’ı *sadece* kullanıcı aktifse almak istiyoruz.

Bu yüzden, `get_current_user`’ı dependency olarak kullanan ek bir dependency olan `get_current_active_user`’ı oluşturuyoruz.

Bu iki dependency de kullanıcı yoksa veya pasifse sadece HTTP hatası döndürecek.

/// tip | İpucu

Request body'lerinin de Pydantic modelleri ile bildirildiğini hatırlıyor olabilirsiniz.

Burada `Depends` kullandığınız için **FastAPI** karışıklık yaşamaz.

///

/// check | Ek bilgi

Bu dependency sisteminin tasarımı, hepsi `User` modeli döndüren farklı dependency'lere (farklı "dependable"lara) sahip olmamıza izin verir.

Bu tipte veri döndürebilen yalnızca tek bir dependency ile sınırlı değiliz.