* *path*, bir [OpenAPI 3 expression](https://github.com/OAI/OpenAPI-Specification/blob/master/versions/3.1.0.md#key-expression) (aşağıda daha fazlası) içerebilir; böylece parametreler ve sizin API'nize gönderilen orijinal request'in bazı parçalarıyla değişkenler kullanılabilir.

### Callback path ifadesi { #the-callback-path-expression }

`Enum`'u import edin ve `str` ile `Enum`'dan miras alan bir alt sınıf oluşturun.

`str`'den miras aldığınızda API dokümanları değerlerin `string` tipinde olması gerektiğini anlayabilir ve doğru şekilde render edebilir.

Sonra, kullanılabilir geçerli değerler olacak sabit değerli class attribute'ları oluşturun:

{* ../../docs_src/path_params/tutorial005_py310.py hl[1,6:9] *}

/// tip | İpucu

/// tip | İpucu

Aynı tekniği JSON Schema’yı genişletmek ve kendi özel ek bilgilerinizi eklemek için de kullanabilirsiniz.

Örneğin, bir frontend kullanıcı arayüzü için metadata eklemek vb. amaçlarla kullanılabilir.

///

/// info | Bilgi

OpenAPI 3.1.0 (FastAPI 0.99.0’dan beri kullanılıyor), **JSON Schema** standardının bir parçası olan `examples` için destek ekledi.

Bu bilgi uygulamanın **OpenAPI schema**'sında bulunur ve sonrasında API dokümanlarında gösterilir.

OpenAPI'ye dahil edilen, modellerden gelen bu bilginin aynısı **client code üretmek** için kullanılabilir.

### Hey API { #hey-api }

Modelleri olan bir FastAPI uygulamamız olduğunda, Hey API ile bir TypeScript client üretebiliriz. Bunu yapmanın en hızlı yolu npx kullanmaktır.

```sh

`root_path`, FastAPI'nin (Starlette üzerinden) üzerine kurulduğu ASGI spesifikasyonunun sağladığı bir mekanizmadır.

`root_path` bu özel senaryoları yönetmek için kullanılır.

Ayrıca sub-application mount ederken de içeride kullanılır.

Ayrıca, bir ortam değişkenini yalnızca **belirli bir program çalıştırımı** için oluşturabilirsiniz; bu değişken sadece o program tarafından, sadece o çalıştırma süresince kullanılabilir.

Bunu yapmak için, program komutunun hemen öncesinde ve aynı satırda tanımlayın:

<div class="termy">

```console

### Uzak Bir Server'da { #in-a-remote-server }

## Bir kullanıcı modeli oluşturun { #create-a-user-model }

Önce bir Pydantic kullanıcı modeli oluşturalım.

Body'leri bildirmek için Pydantic'i nasıl kullanıyorsak, aynı şekilde onu başka her yerde de kullanabiliriz:

{* ../../docs_src/security/tutorial002_an_py310.py hl[5,12:6] *}

## `get_current_user` dependency'si oluşturun { #create-a-get-current-user-dependency }

Bir `get_current_user` dependency'si oluşturalım.

Şimdilik `get_settings()`'in normal bir fonksiyon olduğunu varsayabilirsiniz.

///

Sonra bunu dependency olarak *path operation function*'dan talep edebilir ve ihtiyaç duyduğumuz her yerde kullanabiliriz.

{* ../../docs_src/settings/app02_an_py310/main.py hl[17,19:21] *}

### Ayarlar ve test { #settings-and-testing }

{* ../../docs_src/body_updates/tutorial001_py310.py hl[28:33] *}

`PUT`, mevcut verinin yerine geçmesi gereken veriyi almak için kullanılır.

### Değiştirerek güncelleme uyarısı { #warning-about-replacing }

Bu, `bar` öğesini `PUT` ile, body içinde şu verilerle güncellemek isterseniz:

```Python
{
    "name": "Barz",
    "price": 3,