<div class="termy">

```console
// Go to the home directory
$ cd
// Create a directory for all your code projects
$ mkdir code
// Enter into that code directory
$ cd code
// Create a directory for this project
$ mkdir awesome-project
// Enter into that project directory
$ cd awesome-project
```

</div>

## Virtual Environment Oluşturun { #create-a-virtual-environment }

/// info | Bilgi

Aşağıda göreceğiniz gibi, bu davranış 0.106.0 sürümünden önceki davranışa oldukça benzer; ancak köşe durumlar için çeşitli iyileştirmeler ve bug fix'ler içerir.

///

#### Erken Çıkış Kodu için Kullanım Senaryoları { #use-cases-with-early-exit-code }

    * Ancak o endpoint için authentication gereklidir.
    * Bu yüzden API’mizle authenticate olmak için `Authorization` header’ını, `Bearer ` + token değeriyle gönderir.
    * Token `foobar` içeriyorsa `Authorization` header’ının içeriği `Bearer foobar` olur.

## **FastAPI**’nin `OAuth2PasswordBearer`’ı { #fastapis-oauth2passwordbearer }

Sonrasında, aşağıdaki gibi ek keyword argümanı `hashed_password=hashed_password` eklemek:

```Python
UserInDB(**user_in.model_dump(), hashed_password=hashed_password)
```

...şuna benzer bir sonuca dönüşür:

```Python
UserInDB(
    username = user_dict["username"],
    password = user_dict["password"],
    email = user_dict["email"],
    full_name = user_dict["full_name"],

Bu parametre bir `dict` alır: anahtarlar her response için status code'lardır (`200` gibi), değerler ise her birine ait bilgileri içeren başka `dict`'lerdir.

Bu response `dict`'lerinin her birinde, `response_model`'e benzer şekilde bir Pydantic model içeren `model` anahtarı olabilir.

**FastAPI** bu modeli alır, JSON Schema'sını üretir ve OpenAPI'de doğru yere ekler.

### SDK'yı Kullanma { #using-the-sdk }

Artık client code'u import edip kullanabilirsiniz. Şuna benzer görünebilir; method'lar için otomatik tamamlama aldığınıza dikkat edin:

<img src="/img/tutorial/generate-clients/image02.png">

Ayrıca gönderilecek payload için de otomatik tamamlama alırsınız:

Ayrıca `fastapi.security` içinden import edilen, `SecurityScopes` tipinde özel bir parametre tanımlıyoruz.

Bu `SecurityScopes` sınıfı, `Request`'e benzer (`Request`, request nesnesini doğrudan almak için kullanılmıştı).

{* ../../docs_src/security/tutorial005_an_py310.py hl[9,106] *}

## `scopes`'ları kullanma { #use-the-scopes }

    * Python type’larını biliyorsanız Pydantic’i nasıl kullanacağınızı da biliyorsunuz.
* **<abbr title="Integrated Development Environment - Tümleşik Geliştirme Ortamı: bir kod editörüne benzer">IDE</abbr>/<dfn title="koddaki hataları denetleyen bir program">linter</dfn>/beyin**’inizle iyi anlaşır:

Çünkü `response_model_include` veya `response_model_exclude` ile bazı attribute’ları atlıyor olsanız bile, uygulamanızın OpenAPI’sinde (ve dokümanlarda) üretilen JSON Schema hâlâ tam modelin JSON Schema’sı olacaktır.

Bu durum, benzer şekilde çalışan `response_model_by_alias` için de geçerlidir.

///

{* ../../docs_src/response_model/tutorial005_py310.py hl[29,35] *}

/// tip | İpucu

labels.chat_step_intent=Analiz
labels.chat_step_search=Ara
labels.chat_step_evaluate=Değerlendir
labels.chat_step_fetch=Al
labels.chat_step_answer=Yanıtla
labels.chat_input_hint=Göndermek için Enter, yeni satır için Shift+Enter
labels.chat_send=Mesaj gönder
labels.chat_retry=Tekrar dene
labels.chat_dismiss=Kapat
labels.chat_copied=Kopyalandı!
labels.chat_copy_failed=Kopyalama başarısız

labels.chat_filter=Filtre