Bunu yapmak için `None`’ı geçerli bir tip olarak tanımlayın ama varsayılan değer vermeyin:

{* ../../docs_src/query_params_str_validations/tutorial006c_an_py310.py hl[9] *}

## Query parametresi listesi / birden fazla değer { #query-parameter-list-multiple-values }

Bir query parametresini `Query` ile açıkça tanımladığınızda, bir değer listesi alacak şekilde (başka bir deyişle, birden fazla değer alacak şekilde) de tanımlayabilirsiniz.

Bu, kodu sürekli olarak değiştirdiğiniz, bozup düzelttiğiniz, geliştirme sunucusunu durdurup yeniden başlattığınız vb. **geliştirme** aşamalarının tam tersidir.

## Dağıtım Stratejileri { #deployment-strategies }

Kullanım durumunuza ve kullandığınız araçlara bağlı olarak bunu yapmanın birkaç yolu vardır.

## `fastapi dev` { #fastapi-dev }

`fastapi dev` çalıştırmak, geliştirme modunu başlatır.

{* ../../docs_src/response_headers/tutorial001_py310.py hl[10:12] *}

/// note | Teknik Detaylar

`from starlette.responses import Response` veya `from starlette.responses import JSONResponse` da kullanabilirsiniz.

  - 🦇 Dark mode desteği.
- 🐋 Geliştirme ve production için [Docker Compose](https://www.docker.com).
- 🔒 Varsayılan olarak güvenli password hashing.
- 🔑 JWT (JSON Web Token) authentication.
- 📫 E-posta tabanlı şifre kurtarma.
- ✅ [Pytest](https://pytest.org) ile testler.
- 📞 Reverse proxy / load balancer olarak [Traefik](https://traefik.io).

Dolayısıyla bir Python class'ı da bir **callable**'dır.

O zaman **FastAPI** içinde bir Python class'ını dependency olarak kullanabilirsiniz.

FastAPI'nin aslında kontrol ettiği şey, bunun bir "callable" olması (function, class ya da başka bir şey) ve tanımlı parametreleridir.

## Birden fazla body parametresi ve query { #multiple-body-params-and-query }

Elbette ihtiyaç duyduğunuzda, body parametrelerine ek olarak query parametreleri de tanımlayabilirsiniz.

Varsayılan olarak tekil değerler query parametresi olarak yorumlandığı için, ayrıca `Query` eklemeniz gerekmez; şöyle yazmanız yeterlidir:

```Python
q: str | None = None
```

Örneğin:

## Proxy Forwarded Header'ları { #proxy-forwarded-headers }

Uygulamanızın önündeki bir **proxy**, request'leri **server**'ınıza göndermeden önce genelde bazı header'ları dinamik olarak ayarlar. Böylece server, request'in proxy tarafından **forward** edildiğini; domain dahil orijinal (public) URL'yi, HTTPS kullanıldığını vb. bilgileri anlayabilir.

Örneğin OAuth2 spesifikasyonunun kullanılabileceği ("password flow" olarak adlandırılan) yollardan birinde, form alanları olarak bir `username` ve `password` göndermek zorunludur.

<dfn title="spesifikasyon">Spesifikasyon</dfn>, alanların adının tam olarak `username` ve `password` olmasını ve JSON değil form alanları olarak gönderilmesini gerektirir.

{* ../../docs_src/path_operation_advanced_configuration/tutorial007_py310.py hl[15:20, 22] *}

Buna rağmen, varsayılan entegre işlevselliği kullanmasak da, YAML olarak almak istediğimiz veri için JSON Schema’yı manuel üretmek üzere bir Pydantic model kullanmaya devam ediyoruz.