///

## Middleware Oluşturma { #create-a-middleware }

Bir middleware oluşturmak için bir fonksiyonun üzerine `@app.middleware("http")` decorator'ünü kullanırsınız.

Middleware fonksiyonu şunları alır:

* `request`.
* Parametre olarak `request` alacak bir `call_next` fonksiyonu.

### Otomatik dokümanları devre dışı bırakın { #disable-the-automatic-docs }

İlk adım, otomatik dokümanları devre dışı bırakmaktır; çünkü varsayılan olarak bunlar varsayılan CDN'i kullanır.

Bunları devre dışı bırakmak için `FastAPI` uygulamanızı oluştururken URL'lerini `None` olarak ayarlayın:

{* ../../docs_src/custom_docs_ui/tutorial001_py310.py hl[8] *}

* Commit message tarzı gibi şeyleri çok dert etmeyin; ben commit'leri manuel olarak düzenleyerek squash and merge yapacağım.

* Style kuralları için de endişelenmeyin; bunları kontrol eden otomatik araçlar zaten var.

Ek bir style veya tutarlılık ihtiyacı olursa, bunu doğrudan isterim ya da gerekli değişikliklerle üstüne commit eklerim.

### Kodu kontrol edin { #check-the-code }

Birçok durumda FastAPI uygulamanız daha büyük olacaktır ve farklı *path operation* gruplarını ayırmak için muhtemelen tag'leri kullanacaksınız.

Örneğin **items** için bir bölüm, **users** için başka bir bölüm olabilir ve bunları tag'lerle ayırabilirsiniz:

{* ../../docs_src/generate_clients/tutorial002_py310.py hl[21,26,34] *}

### Tag'lerle TypeScript Client Üretme { #generate-a-typescript-client-with-tags }

```JSON
{
    "name": "Foo",
    "price": 50.2
}
```

/// info | Bilgi

Ayrıca şunları da kullanabilirsiniz:

* `response_model_exclude_defaults=True`
* `response_model_exclude_none=True`

Bunlar, `exclude_defaults` ve `exclude_none` için [Pydantic dokümanlarında](https://docs.pydantic.dev/1.10/usage/exporting_models/#modeldict) anlatıldığı gibidir.

///

`PATCH`, `PUT`'a göre daha az yaygın kullanılır ve daha az bilinir.

Hatta birçok ekip, kısmi güncellemeler için bile yalnızca `PUT` kullanır.

Bunları nasıl isterseniz öyle kullanmakta **özgürsünüz**; **FastAPI** herhangi bir kısıtlama dayatmaz.

Ancak bu kılavuz, aşağı yukarı, bunların nasıl kullanılması amaçlandığını gösterir.

///

### Pydantic'in `exclude_unset` parametresini kullanma { #using-pydantics-exclude-unset-parameter }

    * Bu, özellikle bir kez `await myfile.read()` çalıştırdıysanız ve sonra içeriği yeniden okumaya ihtiyaç duyuyorsanız faydalıdır.
* `close()`: Dosyayı kapatır.

Bu method’ların hepsi `async` olduğundan, bunları "await" etmeniz gerekir.

Örneğin, bir `async` *path operation function* içinde içeriği şöyle alabilirsiniz:

```Python
contents = await myfile.read()
```

* *Path operation* `read_own_items` şunlara sahiptir:
    * Dependency ile gerekli scope'lar `["items"]`:
    * `get_current_active_user`:
        * `get_current_active_user` dependency fonksiyonu şunlara sahiptir:
            * Dependency ile gerekli scope'lar `["me"]`:
            * `get_current_user`:
                * `get_current_user` dependency fonksiyonu şunlara sahiptir:

* [`@contextlib.asynccontextmanager`](https://docs.python.org/3/library/contextlib.html#contextlib.asynccontextmanager)

Bunları, tek bir `yield` içeren bir fonksiyonu decorate etmek için kullanabilirsiniz.

FastAPI, `yield` kullanan dependency'ler için içeride bunu yapar.

Zaten **FastAPI** sürümü **0.99.0 veya üzerini** kullanıyorsanız, büyük olasılıkla bu detayları **atlanabilirsiniz**.

Bunlar daha çok OpenAPI 3.1.0’ın henüz mevcut olmadığı eski sürümler için geçerlidir.

Bunu kısa bir OpenAPI ve JSON Schema **tarih dersi** gibi düşünebilirsiniz. 🤓

///

/// warning | Uyarı

Bunlar **JSON Schema** ve **OpenAPI** standartları hakkında oldukça teknik detaylardır.