///

`app.include_router()` ile her bir `APIRouter`’ı ana `FastAPI` uygulamasına ekleyebiliriz.

Böylece o router içindeki tüm route’lar uygulamanın bir parçası olarak dahil edilir.

/// note | Teknik Detaylar

Aslında içeride, `APIRouter` içinde tanımlanan her *path operation* için bir *path operation* oluşturur.

Yani perde arkasında, her şey tek bir uygulamaymış gibi çalışır.

///

- 12 * 12 = 144 drives pool2

> Notice the requirement of common SLA here original cluster had 1024 drives with 16 drives per erasure set with default parity of '4', second pool is expected to have a minimum of 8 drives per erasure set to match the original cluster SLA (parity count) of '4'. '12' drives stripe per erasure set in the second pool satisfies the original pool's parity count.

* `prices` değişkeni bir `dict`'tir:
    * Bu `dict`'in key'leri `str` tipindedir (örneğin her bir öğenin adı).
    * Bu `dict`'in value'ları `float` tipindedir (örneğin her bir öğenin fiyatı).

#### Union { #union }

Bir değişkenin **birkaç tipten herhangi biri** olabileceğini bildirebilirsiniz; örneğin bir `int` veya bir `str`.

Ayrıca `id: int` alanını yeniden tanımlar. Bunu yaparak API client’larıyla bir **contract** (sözleşme) oluşturmuş oluruz; böylece `id` alanının her zaman var olacağını ve `int` olacağını (asla `None` olmayacağını) bilirler.

/// tip | İpucu

Return model’in bir değerin her zaman mevcut olduğunu ve her zaman `int` olduğunu (`None` değil) garanti etmesi API client’ları için çok faydalıdır; bu kesinlik sayesinde daha basit kod yazabilirler.

* **`200 - 299`** "Successful" response'lar içindir. En sık kullanacağınız aralık budur.
    * `200`, varsayılan status code'dur ve her şeyin "OK" olduğunu ifade eder.
    * Başka bir örnek `201` ("Created") olabilir. Genellikle veritabanında yeni bir kayıt oluşturduktan sonra kullanılır.

## Virtual Environment'i Aktif Edin { #activate-the-virtual-environment }

Oluşturduğunuz virtual environment'i aktif edin; böylece çalıştırdığınız her Python komutu veya kurduğunuz her package onu kullanır.

/// tip | İpucu

Projede çalışmak için **yeni bir terminal oturumu** başlattığınız **her seferinde** bunu yapın.

///

//// tab | Linux, macOS

<div class="termy">

```console
$ source .venv/bin/activate

/// tip | İpucu

Buradaki önemli ve "sihirli" nokta şu: `get_current_user`, her *path operation* için kontrol etmesi gereken farklı bir `scopes` listesi alır.

Bu, belirli bir *path operation* için dependency ağacındaki her *path operation* ve her dependency üzerinde tanımlanan `scopes`'lara bağlıdır.

///

 * }
 * }
 *
 * <p>As another example, imagine that we produce a stream of data, and we want to cap it at 5kb per
 * second. This could be accomplished by requiring a permit per byte, and specifying a rate of 5000
 * permits per second:
 *
 * {@snippet :
 * final RateLimiter rateLimiter = RateLimiter.create(5000.0); // rate = 5000 permits per second
 * void submitPacket(byte[] packet) {
 *   rateLimiter.acquire(packet.length);

        this.existNextPage = existNextPage;
    }

    /**
     * Gets the number of records to display per page.
     * If the page size is not set or is invalid, returns the default page size.
     *
     * @return the number of records per page
     */
    public int getPageSize() {
        if (pageSize <= 0) {
            pageSize = getDefaultPageSize();
        }

*Path operation decorator*'larınıza `responses` adlı bir parametre geçebilirsiniz.

Bu parametre bir `dict` alır: anahtarlar her response için status code'lardır (`200` gibi), değerler ise her birine ait bilgileri içeren başka `dict`'lerdir.

Bu response `dict`'lerinin her birinde, `response_model`'e benzer şekilde bir Pydantic model içeren `model` anahtarı olabilir.