Uygulama yerelde çalıştığı ve açık internette olmadığı için, sadece yerel ağa güvenip herhangi bir kimlik doğrulama kurmamaya karar verdiniz.

Kullanıcılarınızdan biri de bunu indirip yerelde çalıştırabilir.

Sonra kötü niyetli bir web sitesini açabilir, örneğin:

```
https://evilhackers.example.com
```

Ve bu kötü niyetli site, body olarak Blob kullanan fetch() ile yerel API’ye request’ler gönderebilir:

```

<div class="termy">

```console
$ pip install jinja2

---> 100%
```

</div>

## `Jinja2Templates` Kullanımı { #using-jinja2templates }

* `Jinja2Templates`'ı içe aktarın.
* Daha sonra tekrar kullanabileceğiniz bir `templates` nesnesi oluşturun.
* Template döndürecek *path operation* içinde bir `Request` parametresi tanımlayın.

*Path operation*'lar oluştururken sabit bir path'e sahip olduğunuz durumlarla karşılaşabilirsiniz.

Örneğin `/users/me`'nin, geçerli kullanıcı hakkında veri almak için kullanıldığını varsayalım.

Sonra belirli bir kullanıcı hakkında, kullanıcı ID'si ile veri almak için `/users/{user_id}` şeklinde bir path'iniz de olabilir.

{* ../../docs_src/query_params/tutorial001_py310.py hl[9] *}

Query, bir URL'de `?` işaretinden sonra gelen ve `&` karakterleriyle ayrılan anahtar-değer çiftlerinin kümesidir.

Örneğin, şu URL'de:

```
http://127.0.0.1:8000/items/?skip=0&limit=10
```

...query parametreleri şunlardır:

* `skip`: değeri `0`

`data` ve `raw_data` birbirini dışlar. Her `ServerSentEvent` için bunlardan yalnızca birini ayarlayabilirsiniz.

///

## `Last-Event-ID` ile Devam Etme { #resuming-with-last-event-id }

Bir tarayıcı bağlantı koptuktan sonra yeniden bağlandığında, son aldığı `id`'yi `Last-Event-ID` header'ında gönderir.

Bunu bir header parametresi olarak okuyup, istemcinin kaldığı yerden akışı sürdürmek için kullanabilirsiniz:

```Python
q: str | None = None
```

Örneğin:

{* ../../docs_src/body_multiple_params/tutorial004_an_py310.py hl[28] *}


/// info | Bilgi

`Body`, `Query`, `Path` ve daha sonra göreceğiniz diğerleriyle aynı ek validasyon ve metadata parametrelerine de sahiptir.

///

## Tek bir body parametresini gömme { #embed-a-single-body-parameter }

## Önceki Örnekten Bir `dict` { #a-dict-from-the-previous-example }

Önceki örnekte, dependency'mizden ("dependable") bir `dict` döndürüyorduk:

{* ../../docs_src/dependencies/tutorial001_an_py310.py hl[9] *}

Ama sonra *path operation function* içindeki `commons` parametresinde bir `dict` alıyoruz.

Ve biliyoruz ki editor'ler `dict`'ler için çok fazla destek (ör. completion) veremez; çünkü key'lerini ve value type'larını bilemezler.

### Tag sırası { #order-of-tags }

Her tag metadata sözlüğünün listedeki sırası, doküman arayüzünde gösterilecek sırayı da belirler.

Örneğin alfabetik sıralamada `users`, `items`'tan sonra gelirdi; ancak listedeki ilk sözlük olarak `users` metadata'sını eklediğimiz için, dokümanlarda önce o görünür.

## OpenAPI URL'si { #openapi-url }

Varsayılan olarak OpenAPI şeması `/openapi.json` adresinden sunulur.

Dolayısıyla örneğimizde, `tags`’i özel olarak bir "string list’i" yapabiliriz:

{* ../../docs_src/body_nested_models/tutorial002_py310.py hl[12] *}

## Set tipleri { #set-types }

Sonra bunu düşününce, tag’lerin tekrar etmemesi gerektiğini fark ederiz; büyük ihtimalle benzersiz string’ler olmalıdır.

Python’da benzersiz öğelerden oluşan kümeler için özel bir veri tipi vardır: `set`.

{* ../../docs_src/websockets_/tutorial003_py310.py hl[79:81] *}

Denemek için:

* Uygulamayı birden fazla tarayıcı sekmesiyle açın.
* Bu sekmelerden mesaj yazın.
* Sonra sekmelerden birini kapatın.

Bu, `WebSocketDisconnect` exception'ını raise eder ve diğer tüm client'lar şuna benzer bir mesaj alır:

```
Client #1596980209979 left the chat
```

/// tip