## JSON Lines { #json-lines }

Bu tür durumlarda, her satıra bir JSON nesnesi gönderdiğiniz bir biçim olan “**JSON Lines**” kullanmak yaygındır.

Response’un `application/json` yerine `application/jsonl` içerik türü (Content-Type) olur ve body aşağıdaki gibi görünür:

```json
{"name": "Plumbus", "description": "A multi-purpose household device."}
{"name": "Portal Gun", "description": "A portal opening device."}

</blockquote>

## Araştırma { #investigation }

Önceki alternatifleri kullanarak hepsinden bir şeyler öğrenip, fikirler alıp, bunları kendim ve çalıştığım geliştirici ekipler için en iyi şekilde birleştirebilme şansım oldu.

Mesela, ideal olarak standart Python tip belirteçlerine dayanması gerektiği açıktı.

Ayrıca, en iyi yaklaşım zaten mevcut olan standartları kullanmaktı.

Ama kritik nokta şu:

Güvenlik ve dependency injection tarafını bir kez yazarsınız.

İstediğiniz kadar karmaşık hâle getirebilirsiniz. Yine de hepsi tek bir yerde ve sadece bir kez yazılmış olur. Üstelik tüm esneklikle.

Sonrasında aynı güvenlik sistemini kullanan binlerce endpoint (*path operation*) olabilir.

# ---------------------
# /- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
# five framework-embedded messages (don't change key names)
# - - - - - - - - - -/
errors.login.failure = Oturum açma başarısız oldu.
errors.app.illegal.transition = Geçersiz geçiş. Lütfen tekrar deneyin.
errors.app.db.already.deleted = Başka bir işlem tarafından silinmiş olabilir. Lütfen tekrar deneyin.

`response_model` ile filtrelenmiş, sizin döndürdüğünüz değeri içeren nihai response'a yerleştirir.

Ayrıca `Response` parametresini dependency'lerde de tanımlayıp status code'u orada ayarlayabilirsiniz. Ancak unutmayın, en son ayarlanan değer geçerli olur....

```
.
├── app
│   ├── __init__.py
│   ├── main.py
│   └── test_main.py
```

`main.py` dosyası şöyle olur:

{* ../../docs_src/async_tests/app_a_py310/main.py *}

`test_main.py` dosyasında `main.py` için testler yer alır, artık şöyle görünebilir:

{* ../../docs_src/async_tests/app_a_py310/test_main.py *}

Request tarafında önce en *dıştaki* middleware çalışır.

Response tarafında ise en son o çalışır.

Örneğin:

```Python
app.add_middleware(MiddlewareA)
app.add_middleware(MiddlewareB)
```

///

**FastAPI**, request'ten otomatik dönüşümü yapar; böylece `item` parametresi kendi içeriğini alır, `user` için de aynı şekilde olur.

Birleşik verinin validasyonunu yapar ve OpenAPI şeması ile otomatik dokümantasyonda da bunu bu şekilde dokümante eder.

## Body içinde tekil değerler { #singular-values-in-body }

/// note | Not

Bir path parametresi her zaman zorunludur, çünkü path'in bir parçası olmak zorundadır. `None` ile tanımlasanız veya bir varsayılan değer verseniz bile bu hiçbir şeyi değiştirmez; yine her zaman zorunlu olur.

///

## Parametreleri İhtiyacınıza Göre Sıralayın { #order-the-parameters-as-you-need }

/// tip | İpucu

`Annotated` kullanıyorsanız, bu muhtemelen o kadar önemli ya da gerekli değildir.

///

**FastAPI**, **OpenAPI** tabanlıdır.

Bu sayede birden fazla otomatik etkileşimli dokümantasyon arayüzü, code generation vb. mümkün olur.

OpenAPI, birden fazla security "scheme" tanımlamanın bir yolunu sunar.

Bunları kullanarak, etkileşimli dokümantasyon sistemleri de dahil olmak üzere tüm bu standart tabanlı araçlardan faydalanabilirsiniz.