* ve orada `dependencies` module’ünü bul (`app/dependencies.py` dosyası)...
* ve oradan `get_token_header` function’ını import et.

Bu, `app/` dizininin üstünde, kendi `__init__.py` dosyası olan başka bir package’e işaret ederdi. Ama bizde böyle bir şey yok. Dolayısıyla bu örnekte hata verirdi. 🚨

Ayrıca buna göre annotate / dokümante edilir.

## İç İçe Modeller { #nested-models }

Bir Pydantic modelinin her attribute’unun bir tipi vardır.

Ancak bu tip, kendi başına başka bir Pydantic modeli de olabilir.

Yani belirli attribute adları, tipleri ve validation kurallarıyla derin iç içe JSON "object"leri tanımlayabilirsiniz.

Hem de istediğiniz kadar iç içe.

Böylece otomatik üretilen şemaya ek veri ekleyebilirsiniz.

Örneğin, Pydantic ile FastAPI’nin otomatik özelliklerini kullanmadan request’i kendi kodunuzla okuyup doğrulamaya karar verebilirsiniz; ancak yine de OpenAPI şemasında request’i tanımlamak isteyebilirsiniz.

Bunu `openapi_extra` ile yapabilirsiniz:

Virtual environment, global olana çok benzeyen bir **klasördür**; bir projenin ihtiyaç duyduğu package'leri buraya kurarsınız.

Böylece her projenin kendi virtual environment'i (`.venv` klasörü) ve kendi package'leri olur.

```mermaid
flowchart TB
    subgraph stone-project[philosophers-stone project]
        stone(philosophers-stone) --->|requires| harry-1
        subgraph venv1[.venv]

FastAPI, son derece kolay kullanımlı ama son derece güçlü bir <dfn title='şöyle de bilinir: "components", "resources", "services", "providers"'><strong>Dependency Injection</strong></dfn> sistemine sahiptir.

* Bağımlılıkların da kendi bağımlılıkları olabilir; böylece bir hiyerarşi veya **bağımlılıklar "grafı"** oluşur.
* Tüm süreç framework tarafından **otomatik olarak yönetilir**.

////

//// tab | Bilgi

"abbr" öğelerinin "title" attribute'ları belirli talimatlara göre çevrilir.

Çeviriler, LLM'nin kaldırmaması gereken kendi "abbr" öğelerini ekleyebilir. Örneğin İngilizce kelimeleri açıklamak için.

`scripts/translate.py` içindeki genel prompt'ta `### HTML abbr elements` bölümüne bakın.

////

## HTML "dfn" öğeleri { #html-dfn-elements }

Bu durumda *path operation* function’ınızdan doğrudan dosya path'ini döndürebilirsiniz.

## Özel response class { #custom-response-class }

`Response`’dan türeterek kendi özel response class’ınızı oluşturabilir ve kullanabilirsiniz.

Örneğin, bazı ayarlarla [`orjson`](https://github.com/ijl/orjson) kullanmak istediğinizi varsayalım.

Bazı durumlarda, her yerde kullanılan global bir `settings` nesnesi yerine ayarları bir dependency üzerinden sağlamak faydalı olabilir.

Bu özellikle test sırasında çok işe yarar; çünkü bir dependency'yi kendi özel ayarlarınızla override etmek çok kolaydır.

### Config dosyası { #the-config-file }

Bir önceki örnekten devam edersek, `config.py` dosyanız şöyle görünebilir:

Bu sayede uygulama kendi public URL’inin ne olduğunu, HTTPS kullanıp kullanmadığını, domain’i vb. bilebilir.

Bu, örneğin redirect’leri doğru şekilde yönetmek için faydalıdır.

/// tip | İpucu

## Dokümanlarda görün { #see-it-in-the-docs }

Otomatik dokümanları gördüğünüzde, input model ve output model’in her birinin kendi JSON Schema’sına sahip olduğunu kontrol edebilirsiniz:

<img src="/img/tutorial/response-model/image01.png">

Ve her iki model de etkileşimli API dokümantasyonunda kullanılır: