Büyük veya sonsuz akışlarda bu daha da önemlidir.

///

/// tip | İpucu

Doğrudan bir `StreamingResponse` döndürmek yerine, muhtemelen [Veri Stream Etme](./stream-data.md) bölümündeki tarzı takip etmelisiniz; çok daha kullanışlıdır ve iptali arka planda sizin için halleder.

JSON Lines stream ediyorsanız, [JSON Lines Stream Etme](../tutorial/stream-json-lines.md) kılavuzunu izleyin.

///

### `FileResponse` { #fileresponse }

"Facebook, Google, X (Twitter), GitHub ile giriş yap" bulunan sistemlerin arka planda kullandığı şey de budur.

### OAuth 1 { #oauth-1 }

OAuth 1 de vardı; OAuth2’den çok farklıdır ve daha karmaşıktır, çünkü iletişimi nasıl şifreleyeceğinize dair doğrudan spesifikasyonlar içeriyordu.

Günümüzde pek popüler değildir veya pek kullanılmaz.

/// tip | İpucu

Aynı problemi çözmek için, muhtemelen `RequestValidationError` için özel bir handler içinde `body` kullanmak çok daha kolaydır ([Hataları Ele Alma](../tutorial/handling-errors.md#use-the-requestvalidationerror-body)).

Yine de bu örnek geçerlidir ve dahili bileşenlerle nasıl etkileşime geçileceğini gösterir.

///

## CSRF Riski { #csrf-risk }

Bu varsayılan davranış, çok belirli bir senaryoda bir sınıf Cross-Site Request Forgery (CSRF) saldırılarına karşı koruma sağlar.

///

### Pydantic'in `exclude_unset` parametresini kullanma { #using-pydantics-exclude-unset-parameter }

Kısmi güncellemeler almak istiyorsanız, Pydantic modelinin `.model_dump()` metodundaki `exclude_unset` parametresini kullanmak çok faydalıdır.

Örneğin: `item.model_dump(exclude_unset=True)`.

Bu, `item` modeli oluşturulurken set edilmiş verileri içeren; varsayılan değerleri hariç tutan bir `dict` üretir.

Açıklamalar genelde uzun olur ve birden fazla satıra yayılır; bu yüzden *path operation* açıklamasını, fonksiyonun içinde <dfn title="dokümantasyon için kullanılan, fonksiyon içinde ilk ifade olarak yer alan (herhangi bir değişkene atanmayan) çok satırlı string">docstring</dfn> olarak tanımlayabilirsiniz; **FastAPI** de onu buradan okur.

/// tip | İpucu

Programınızın ihtiyaç duyduğu package'leri ve versiyonlarını bir dosyada tutmak (ör. `requirements.txt` veya `pyproject.toml`) (çok) iyi bir fikirdir.

///

//// tab | `pip`

<div class="termy">

```console
$ pip install "fastapi[standard]"

---> 100%
```

</div>

////

//// tab | `uv`

### `yield` kullanan dependency'lerde context manager kullanma { #using-context-managers-in-dependencies-with-yield }

/// warning | Uyarı

Bu, az çok "ileri seviye" bir fikirdir.

**FastAPI**'ye yeni başlıyorsanız şimdilik bunu atlamak isteyebilirsiniz.

///

Veya WebSocket endpoint'i ile iletişim kurmak için başka herhangi bir yönteminizi de kullanıyor olabilirsiniz.

---

Ancak bu örnek için, tamamı uzun bir string içinde olacak şekilde biraz JavaScript içeren çok basit bir HTML dokümanı kullanacağız.

Elbette bu optimal değil ve production için kullanmazsınız.

Production'da yukarıdaki seçeneklerden birini kullanırsınız.

///

## İleri Düzey Kullanıcı Rehberi { #advanced-user-guide }