Bunu yapmak için `__call__` adında bir method tanımlarız:

{* ../../docs_src/dependencies/tutorial011_an_py310.py hl[12] *}

Bu durumda, ek parametreleri ve alt-dependency'leri kontrol etmek için **FastAPI**'nin kullanacağı şey bu `__call__` olacaktır; ayrıca daha sonra *path operation function* içindeki parametreye bir değer geçmek için çağrılacak olan da budur.

Django REST Framework’ünden istediğim ana özellik otomatik API dökümantasyonuydu.

Sonra API’ları JSON (veya JSON’un bir uzantısı olan YAML) kullanarak dökümante etmek için Swagger adlı bir standart olduğunu gördüm.

Ve Swagger API’ları için zaten oluşturulmuş bir web arayüzü vardı. Yani bir API için Swagger dökümantasyonu üretebilmek, bu web arayüzünü otomatik kullanabilmek demekti.

    * request'lerde ve response'larda toplam saniye sayısını ifade eden bir `float` olarak temsil edilir.
    * Pydantic, bunu ayrıca bir "ISO 8601 time diff encoding" olarak temsil etmeye de izin verir, [daha fazla bilgi için dokümanlara bakın](https://docs.pydantic.dev/latest/concepts/serialization/#custom-serializers).
* `frozenset`:
    * request'lerde ve response'larda, `set` ile aynı şekilde ele alınır:

`list`, `dict`, `tuple` gibi type parameter (iç tip) alan tipleri tanımlamak için, iç tipi(leri) köşeli parantezlerle "type parameter" olarak verin: `[` ve `]`

```Python
my_list: list[str]
```

Bu, tip tanımları için standart Python sözdizimidir.

İç tipleri olan model attribute’ları için de aynı standart sözdizimini kullanın.

Dolayısıyla örneğimizde, `tags`’i özel olarak bir "string list’i" yapabiliriz:

Örneğin, 4 API endpoint'iniz (*path operation*) olduğunu varsayalım:

* `/items/public/`
* `/items/private/`
* `/users/{user_id}/activate`
* `/items/pro/`

O zaman her biri için farklı izin gereksinimlerini yalnızca dependency'ler ve alt dependency'lerle ekleyebilirsiniz:

`@lru_cache`, Python standart kütüphanesinin bir parçası olan `functools` içindedir. Daha fazla bilgi için: [Python dokümanları: `@lru_cache`](https://docs.python.org/3/library/functools.html#functools.lru_cache).

## Özet { #recap }

Ayrıca her process'in PID'inin gösterildiğini de görebilirsiniz: parent process için `27365` (bu process manager), her worker process için de bir PID: `27368`, `27369`, `27370` ve `27367`.

## Deployment Kavramları { #deployment-concepts }

Burada, uygulamanın çalışmasını paralelleştirmek, CPU'daki çok çekirdekten yararlanmak ve daha fazla request karşılayabilmek için birden fazla worker'ı nasıl kullanacağınızı gördünüz.

read_query["/items/"]

query_extractor --> query_or_cookie_extractor --> read_query
```

## Aynı Bağımlılığı Birden Fazla Kez Kullanma { #using-the-same-dependency-multiple-times }

Bağımlılıklarınızdan biri aynı *path operation* için birden fazla kez tanımlanırsa (örneğin birden fazla bağımlılığın ortak bir alt bağımlılığı varsa), **FastAPI** o alt bağımlılığı request başına yalnızca bir kez çağıracağını bilir.

Python'un kendisi bu `Annotated` ile bir şey yapmaz. Editörler ve diğer araçlar için tip hâlâ `str`'dir.

Ama **FastAPI**'ye uygulamanızın nasıl davranmasını istediğinize dair ek metadata sağlamak için `Annotated` içindeki bu alanı kullanabilirsiniz.

Hatırlanması gereken önemli nokta: `Annotated`'a verdiğiniz **ilk *type parameter***, **gerçek tip**tir. Geri kalanı ise diğer araçlar için metadatadır.

Aceleniz varsa veya çok da önemsemiyorsanız, her şeyi farklı tekniklerle adım adım kurmak için sonraki bölümlere geçin.

///

Bir kullanıcı gözüyle **HTTPS’in temellerini öğrenmek** için [https://howhttps.works/](https://howhttps.works/) adresine bakın.

Şimdi de **geliştirici perspektifinden**, HTTPS hakkında düşünürken akılda tutulması gereken birkaç nokta: