Arka plan görevi olarak çalıştırılacak bir fonksiyon oluşturun.

Bu, parametre alabilen standart bir fonksiyondur.

`async def` de olabilir, normal `def` de olabilir; **FastAPI** bunu doğru şekilde nasıl ele alacağını bilir.

Bu örnekte görev fonksiyonu bir dosyaya yazacaktır (email göndermeyi simüle ediyor).

Ve yazma işlemi `async` ve `await` kullanmadığı için fonksiyonu normal `def` ile tanımlarız:

///

Bu şu demektir: "`items` değişkeni bir `list` ve bu listedeki her bir öğe `str`".

Bunu yaparak, editörünüz listeden öğeleri işlerken bile destek sağlayabilir:

<img src="/img/python-types/image05.png">

Tipler olmadan, bunu başarmak neredeyse imkansızdır.

`item` değişkeninin, `items` listesindeki elemanlardan biri olduğuna dikkat edin.

hakkında daha fazlasını SQLModel dokümantasyonunda öğrenebilirsiniz).

    **Not:** primary key alanı için `int | None` kullanıyoruz; böylece Python kodunda *`id` olmadan bir nesne oluşturabiliriz* (`id=None`) ve veritabanının *kaydederken bunu üreteceğini* varsayarız. SQLModel, veritabanının `id` sağlayacağını anlar ve *veritabanı şemasında sütunu null olamayan bir `INTEGER`* olarak tanımlar. Detaylar için [primary key’ler hakkında SQLModel dokümantasyonuna](https://sqlmodel.tiangolo.co...

beri
beş
bile
bin
bir
birçok
biri
birkaç
birkez
birşey
birşeyi
biz
bize
bizden
bizi
bizim
böyle
böylece
bu
buna
bunda
bundan
bunlar
bunları
bunların
bunu
bunun
burada
çok
çünkü
da
daha
dahi
de
defa
değil
diğer
diye
doksan
dokuz
dolayı
dolayısıyla
dört
edecek
eden
ederek
edilecek
ediliyor
edilmesi
ediyor

OpenAPI'ye dahil edilen, modellerden gelen bu bilginin aynısı **client code üretmek** için kullanılabilir.

### Hey API { #hey-api }

Modelleri olan bir FastAPI uygulamamız olduğunda, Hey API ile bir TypeScript client üretebiliriz. Bunu yapmanın en hızlı yolu npx kullanmaktır.

```sh
npx @hey-api/openapi-ts -i http://localhost:8000/openapi.json -o src/client
```

Bu komut `./src/client` içine bir TypeScript SDK üretecektir.

Onayınızı almak için bunca çaba harcayan zavallı cookie banner'ları... <dfn title="Bu da başka bir şaka. Dikkate almayın. Cookie'niz için biraz kahve alın. ☕">API'nin bunu reddetmesi için</dfn>. 🍪

{* ../../docs_src/dependencies/tutorial001_an_py310.py hl[8:9] *}

Bu kadar.

**2 satır**.

Ve tüm *path operation function*'larınızla aynı şekle ve yapıya sahiptir.

Bunu, "decorator" olmadan (yani `@app.get("/some-path")` olmadan) yazılmış bir *path operation function* gibi düşünebilirsiniz.

Ayrıca istediğiniz herhangi bir şeyi döndürebilir.

Bu örnekte, bu dependency şunları bekler:

Diskten dosya okumak normalde maliyetli (yavaş) bir işlemdir; bu yüzden muhtemelen bunu yalnızca bir kez yapıp aynı settings nesnesini tekrar kullanmak istersiniz. Her request için yeniden okumak istemezsiniz.

Ancak her seferinde şunu yaptığımızda:

```Python
Settings()
```

yeni bir `Settings` nesnesi oluşturulur ve oluşturulurken `.env` dosyasını yeniden okur.

```Python
from unicorn import UnicornMiddleware

app = SomeASGIApp()

new_app = UnicornMiddleware(app, some_config="rainbow")
```

Ancak FastAPI (aslında Starlette) bunu yapmanın daha basit bir yolunu sunar; böylece dahili middleware'ler server hatalarını doğru şekilde ele alır ve özel exception handler'lar düzgün çalışır.

Bunun için `app.add_middleware()` kullanırsınız (CORS örneğindeki gibi).

<img src="/img/tutorial/response-status-code/image01.png">

/// note | Not

Bazı response code'lar (bir sonraki bölümde göreceğiz) response'un bir body'ye sahip olmadığını belirtir.

FastAPI bunu bilir ve response body olmadığını söyleyen OpenAPI dokümantasyonunu üretir.

///

## HTTP status code'lar hakkında { #about-http-status-codes }

/// note | Not