OpenAPI'de (ör. API dokümanlarında) "security scheme" tanımlayabilirsiniz.

Bu security scheme'lerden biri OAuth2 kullanıyorsa, scope'ları da tanımlayıp kullanabilirsiniz.

Her bir "scope" sadece bir string'dir (boşluksuz).

Genellikle belirli güvenlik izinlerini tanımlamak için kullanılır, örneğin:

* `users:read` veya `users:write` sık görülen örneklerdir.

http://localhost:8000
```

/// tip | İpucu

İkisinin de host’u aynıdır.

///

Frontend’i kullanarak AI agent’a sizin adınıza işler yaptırabiliyorsunuz.

Uygulama yerelde çalıştığı ve açık internette olmadığı için, sadece yerel ağa güvenip herhangi bir kimlik doğrulama kurmamaya karar verdiniz.

Kullanıcılarınızdan biri de bunu indirip yerelde çalıştırabilir.

Sonra kötü niyetli bir web sitesini açabilir, örneğin:

```

///

---

Bu hikâyede bilgisayar / program 🤖 olduğunu hayal et.

Sıradayken sadece boştasın 😴, sıranı bekliyorsun, çok "üretken" bir şey yapmıyorsun. Ama sorun yok, çünkü kasiyer sadece sipariş alıyor (hazırlamıyor), bu yüzden sıra hızlı ilerliyor.

## Zorunlu query parametreleri { #required-query-parameters }

Path olmayan parametreler (şimdilik sadece query parametrelerini gördük) için varsayılan değer tanımladığınızda, bu parametre zorunlu olmaz.

Belirli bir değer eklemek istemiyor ama sadece opsiyonel olmasını istiyorsanız, varsayılanı `None` olarak ayarlayın.

│       ├── __init__.py  # "internal"ı bir "Python subpackage" yapar
│       └── admin.py     # "admin" submodule'ü, örn. import app.internal.admin
```

## `APIRouter` { #apirouter }

Diyelim ki sadece kullanıcıları yönetmeye ayrılmış dosyanız `/app/routers/users.py` içindeki submodule olsun.

Kullanıcılarla ilgili *path operation*’ları, kodun geri kalanından ayrı tutmak istiyorsunuz; böylece düzenli kalır.

`HeroUpdate` *data model* biraz özeldir: yeni bir hero oluşturmak için gereken alanların **tamamına** sahiptir, ancak tüm alanlar **opsiyoneldir** (hepsinin bir default değeri vardır). Bu sayede hero güncellerken sadece güncellemek istediğiniz alanları gönderebilirsiniz.

Tüm **alanlar aslında değiştiği** için (tip artık `None` içeriyor ve default değerleri `None` oluyor), onları **yeniden tanımlamamız** gerekir.

`Depends`'e yalnızca tek bir parametre verirsiniz.

Bu parametre, bir fonksiyon gibi bir şey olmalıdır.

Onu doğrudan **çağırmazsınız** (sonuna parantez eklemezsiniz), sadece `Depends()`'e parametre olarak verirsiniz.

Ve bu fonksiyon da, *path operation function*'lar gibi parametre alır.

/// tip | İpucu

```

///

/// note | Not

Bu özellik FastAPI `0.113.0` sürümünden itibaren desteklenmektedir. 🤓

///

## Form'lar için Pydantic Model'leri { #pydantic-models-for-forms }

Sadece, **form field** olarak almak istediğiniz alanlarla bir **Pydantic model** tanımlayın ve ardından parametreyi `Form` olarak bildirin:

{* ../../docs_src/request_form_models/tutorial001_an_py310.py hl[9:11,15] *}

Bence `Union[SomeType, None]` ne demek istediğini daha açık anlatır.

Burada mesele sadece kelimeler ve isimler. Ancak bu kelimeler sizin ve ekip arkadaşlarınızın koda bakışını etkileyebilir.

Örnek olarak şu fonksiyona bakalım:

```python
from typing import Optional


def say_hi(name: Optional[str]):

///

/// tip | İpucu

Type, varsayılan değer ve `Field` ile tanımlanan her model attribute'unun yapısının, *path operation function* parametresiyle aynı olduğuna dikkat edin; sadece `Path`, `Query` ve `Body` yerine `Field` kullanılmıştır.

///

## Ek bilgi ekleyin { #add-extra-information }