## Docstring’den Açıklama { #description-from-docstring }

Açıklamalar genelde uzun olur ve birden fazla satıra yayılır; bu yüzden *path operation* açıklamasını, fonksiyonun içinde <dfn title="dokümantasyon için kullanılan, fonksiyon içinde ilk ifade olarak yer alan (herhangi bir değişkene atanmayan) çok satırlı string">docstring</dfn> olarak tanımlayabilirsiniz; **FastAPI** de onu buradan okur.

veya

```
http://127.0.0.1:8000/items/foo?short=on
```

veya

```
http://127.0.0.1:8000/items/foo?short=yes
```

veya başka herhangi bir büyük/küçük harf varyasyonunda (tamamı büyük, ilk harf büyük, vb.), fonksiyonunuz `short` parametresini `bool` değeri `True` olarak görecektir. Aksi halde `False` olarak görür.


## Çoklu path ve query parametreleri { #multiple-path-and-query-parameters }

///

## Akış (Stream) Nedir? { #what-is-a-stream }

Verileri “streaming” olarak göndermek, uygulamanızın tüm öğe dizisi hazır olmasını beklemeden, öğeleri istemciye göndermeye başlaması demektir.

Yani ilk öğeyi gönderirsiniz, istemci onu alıp işlemeye başlar, bu sırada siz bir sonraki öğeyi üretmeye devam edebilirsiniz.

```mermaid
sequenceDiagram
    participant App
    participant Client

    App->>App: Produce Item 1

$ mkdir awesome-project
// Enter into that project directory
$ cd awesome-project
```

</div>

## Virtual Environment Oluşturun { #create-a-virtual-environment }

Bir Python projesi üzerinde **ilk kez** çalışmaya başladığınızda, **virtual environment**'i <dfn title="başka seçenekler de var, bu basit bir yönergedir">projenizin içinde</dfn> oluşturun.

/// tip | İpucu

# İlk Adımlar { #first-steps }

En sade FastAPI dosyası şu şekilde görünür:

{* ../../docs_src/first_steps/tutorial001_py310.py *}

Yukarıdakini `main.py` adlı bir dosyaya kopyalayın.

Canlı sunucuyu çalıştırın:

<div class="termy">

```console
$ <font color="#4E9A06">fastapi</font> dev

  <span style="background-color:#009485"><font color="#D3D7CF"> FastAPI </font></span>  Starting development server 🚀

* Veritabanı bağlantılarını paylaşmak.
* Güvenlik, authentication, rol gereksinimleri vb. kuralları zorunlu kılmak.
* Ve daha birçok şey...

Tüm bunları, kod tekrarını minimumda tutarak yaparsınız.

## İlk Adımlar { #first-steps }

Çok basit bir örneğe bakalım. Şimdilik o kadar basit olacak ki pek işe yaramayacak.

Ama bu sayede **Dependency Injection** sisteminin nasıl çalıştığına odaklanabiliriz.

Benzer şekilde, bir path operation'ı yeniden tanımlayamazsınız:

{* ../../docs_src/path_params/tutorial003b_py310.py hl[6,11] *}

Path önce eşleştiği için her zaman ilk olan kullanılır.

## Ön Tanımlı Değerler { #predefined-values }

Bu fonksiyonu özelleştirebilirsiniz. Bir `APIRoute` alır ve string döndürür.

Örneğin burada ilk tag'i (muhtemelen tek tag'iniz olur) ve *path operation* adını (function adı) kullanıyor.

Sonrasında bu özel fonksiyonu `generate_unique_id_function` parametresiyle **FastAPI**'ye geçebilirsiniz:

* `item_id` path parametresini `Path` kullanarak tanımlamak
* bunları farklı bir sırada yazmak
* `Annotated` kullanmamak

...Python bunun için küçük, özel bir sözdizimi sunar.

Fonksiyonun ilk parametresi olarak `*` geçin.

}
```

<img src="/img/tutorial/security/image09.png">

Developer tools'u açarsanız, gönderilen verinin sadece token'ı içerdiğini görebilirsiniz. Password sadece kullanıcıyı authenticate edip access token almak için yapılan ilk request'te gönderilir, sonrasında gönderilmez:

<img src="/img/tutorial/security/image10.png">

/// note | Not

`Authorization` header'ına dikkat edin; değeri `Bearer ` ile başlıyor.

///