Ancak varsayılan hâliyle hepsi **“hemen çalışır”**.

### Doğrulama { #validation }

* Çoğu (veya hepsi?) Python **veri tipi** için doğrulama, şunlar dâhil:
    * JSON nesneleri (`dict`).
    * Eleman tipleri tanımlanan JSON dizileri (`list`).
    * Minimum ve maksimum uzunlukları tanımlanan String (`str`) alanları.
    * Min ve max değerleri olan sayılar (`int`, `float`) vb.

* Daha “egzotik” tipler için doğrulama:

Ama `OAuth2PasswordRequestForm` sadece bir class dependency’dir; bunu kendiniz de yazabilirdiniz ya da doğrudan `Form` parametreleri tanımlayabilirdiniz.

Fakat çok yaygın bir kullanım olduğu için **FastAPI** bunu işleri kolaylaştırmak adına doğrudan sağlar.

///

### Form Verisini Kullanma { #use-the-form-data }

/// tip | İpucu

# OpenAPI'de Ek Response'lar { #additional-responses-in-openapi }

/// warning | Uyarı

Bu konu oldukça ileri seviye bir konudur.

**FastAPI**'ye yeni başlıyorsanız buna ihtiyaç duymayabilirsiniz.

///

Ek status code'lar, media type'lar, açıklamalar vb. ile ek response'lar tanımlayabilirsiniz.

Bu ek response'lar OpenAPI şemasına dahil edilir; dolayısıyla API dokümanlarında da görünürler.

///

/// tip | İpucu

FastAPI uygulamanıza request göndermenin dışında testlerinizde `async` fonksiyonlar çağırmak istiyorsanız (örn. asenkron veritabanı fonksiyonları), ileri seviye bölümdeki [Asenkron Testler](../advanced/async-tests.md) dokümanına göz atın.

///

## Testleri Ayırma { #separating-tests }

Gerçek bir uygulamada testlerinizi büyük ihtimalle farklı bir dosyada tutarsınız.

Pydantic model'lerinde kullandığınız aynı doğrulama özelliklerini ve araçlarını burada da kullanabilirsiniz; örneğin farklı veri tipleri ve `Field()` ile ek doğrulamalar.

{* ../../docs_src/settings/tutorial001_py310.py hl[2,5:8,11] *}

/// tip | İpucu

Hızlıca kopyalayıp yapıştırmak istiyorsanız bu örneği kullanmayın; aşağıdaki son örneği kullanın.

<img src="/img/tutorial/security/image10.png">

/// note | Not

`Authorization` header'ına dikkat edin; değeri `Bearer ` ile başlıyor.

///

## `scopes` ile İleri Seviye Kullanım { #advanced-usage-with-scopes }

OAuth2'nin "scopes" kavramı vardır.

Bunları kullanarak bir JWT token'a belirli bir izin seti ekleyebilirsiniz.

Bazı durumlarda HTTP hata response’una özel header’lar eklemek faydalıdır. Örneğin bazı güvenlik türlerinde.

Muhtemelen bunu doğrudan kendi kodunuzda kullanmanız gerekmeyecek.

Ama ileri seviye bir senaryo için ihtiyaç duyarsanız, özel header’lar ekleyebilirsiniz:

{* ../../docs_src/handling_errors/tutorial002_py310.py hl[14] *}

## Özel Exception Handler’ları Kurmak { #install-custom-exception-handlers }

Hug, Python tip belirteçlerini kullanarak API parametre tiplerini ilan etmeyi uygulayan ilk framework’lerden biriydi. Diğer araçlara da ilham veren harika bir fikirdi.

Standart Python tipleri yerine kendi özel tiplerini kullansa da büyük bir adımdı.

JSON ile tüm API’ı beyan eden özel bir şema üreten ilk framework’lerden biriydi.

Uygulama **ayarları**nı yönetmek için ortam değişkenlerini kullanmayı, [İleri Seviye Kullanıcı Rehberi - Ayarlar ve Ortam Değişkenleri](./advanced/settings.md) bölümünde daha detaylı öğreneceksiniz.

## `PATH` Ortam Değişkeni { #path-environment-variable }

Göreli URL kullanmak, [Behind a Proxy](../../advanced/behind-a-proxy.md) gibi daha ileri kullanım senaryolarında bile uygulamanızın çalışmaya devam etmesini garanti etmek açısından önemlidir.

///