Tüm **FastAPI** bunun tatmin edilmesi üzerine kuruldu. Otomatik tamamlama her yerde çalışır.

Dokümana geri dönmeniz nadiren gerekecek.

Editörünüz şöyle yardımcı olabilir:

* [Visual Studio Code](https://code.visualstudio.com/) ile:

        * Değeri model'den gelen JSON Schema olan `schema` anahtarı vardır; doğru yer burasıdır.
            * **FastAPI** bunu doğrudan gömmek yerine OpenAPI'deki başka bir yerde bulunan global JSON Schema'lara bir referans ekler. Böylece diğer uygulamalar ve client'lar bu JSON Schema'ları doğrudan kullanabilir, daha iyi code generation araçları sağlayabilir, vb.

///

Bu *path operation* için OpenAPI'de üretilen response'lar şöyle olur:

```JSON hl_lines="3-12"

Ayrıca, ihtiyaç duyan her *path operation* içindeki API dokümanlarında da kullanılır:

<img src="/img/tutorial/body/image02.png">

## Editor desteği { #editor-support }

Editor'ünüzde, fonksiyonunuzun içinde her yerde type hint'leri ve tamamlama (completion) alırsınız (Pydantic modeli yerine `dict` alsaydınız bu olmazdı):

<img src="/img/tutorial/body/image03.png">

Yanlış type işlemleri için hata kontrolleri de alırsınız:

///

## Dependency içinde ayarlar { #settings-in-a-dependency }

Bazı durumlarda, her yerde kullanılan global bir `settings` nesnesi yerine ayarları bir dependency üzerinden sağlamak faydalı olabilir.

Bu özellikle test sırasında çok işe yarar; çünkü bir dependency'yi kendi özel ayarlarınızla override etmek çok kolaydır.

Veritabanınız çalınırsa, hırsız kullanıcılarınızın düz metin (plaintext) password'lerini değil, sadece hash'leri elde eder.

Dolayısıyla, o password'ü başka bir sistemde denemek kolay olmaz (pek çok kullanıcı her yerde aynı password'ü kullandığı için bu tehlikeli olurdu).

## `pwdlib` Kurulumu { #install-pwdlib }

pwdlib, password hash'leriyle çalışmak için çok iyi bir Python paketidir.

Veritabanınız çalınırsa, hırsız kullanıcılarınızın düz metin password’lerine değil, sadece hash’lere sahip olur.

Dolayısıyla hırsız, aynı password’leri başka bir sistemde denemeye çalışamaz (birçok kullanıcı her yerde aynı password’ü kullandığı için bu tehlikeli olurdu).

{* ../../docs_src/security/tutorial003_an_py310.py hl[82:85] *}

#### `**user_dict` Hakkında { #about-user-dict }

`UserInDB(**user_dict)` şu anlama gelir:

        * Ayrıca token çalınırsa risk daha düşük olur. Çoğu durumda, sonsuza kadar çalışacak kalıcı bir anahtar gibi değildir.
* Frontend bu token’ı geçici olarak bir yerde saklar.
* Kullanıcı frontend’de tıklayarak web uygulamasının başka bir bölümüne gider.
* Frontend’in API’den daha fazla veri alması gerekir.
    * Ancak o endpoint için authentication gereklidir.

```Python
commons: Annotated[dict, Depends(common_parameters)]
```

Ancak `Annotated` kullandığımız için bu `Annotated` değerini bir değişkende saklayıp birden fazla yerde kullanabiliriz:

{* ../../docs_src/dependencies/tutorial001_02_an_py310.py hl[12,16,21] *}

/// tip | İpucu

Bu aslında standart Python'dır; buna "type alias" denir ve **FastAPI**'ye özel bir şey değildir.

* **Asenkron Kod**
* **`async` ve `await`**
* **Coroutine'ler**

## Asenkron Kod { #asynchronous-code }

Asenkron kod, dilin 💬 bilgisayara / programa 🤖 kodun bir noktasında, bir yerde *başka bir şeyin* bitmesini beklemesi gerektiğini söylemesinin bir yoludur. Diyelim ki bu *başka şeye* "slow-file" 📝 diyoruz.

Bu sırada bilgisayar, "slow-file" 📝 biterken gidip başka işler yapabilir.

Birçok durumda varsayılan davranış, proxy'nin stripped path prefix kullanmaması olacaktır.