/// info | Bilgi

`EmailStr` kullanmak için önce [`email-validator`](https://github.com/JoshData/python-email-validator) paketini kurun.

Bir [virtual environment](../virtual-environments.md) oluşturduğunuzdan, onu aktive ettiğinizden emin olun ve ardından örneğin şöyle kurun:

```console
$ pip install email-validator
```

veya şöyle:

```console
$ pip install "pydantic[email]"
```

///

## Pydantic { #pydantic }

Tüm veri doğrulamaları, arka planda [Pydantic](https://docs.pydantic.dev/) tarafından gerçekleştirilir; böylece onun tüm avantajlarından faydalanırsınız. Ve emin ellerde olduğunuzu bilirsiniz.

Aynı tip tanımlarını `str`, `float`, `bool` ve daha birçok karmaşık veri tipiyle kullanabilirsiniz.

/// tip | İpucu

`PATH` environment variable hakkında daha fazla bilgiyi [Environment Variables](environment-variables.md#path-environment-variable) bölümünde bulabilirsiniz.

///

Bir virtual environment'i aktive etmek, onun `.venv/bin` (Linux ve macOS'ta) veya `.venv\Scripts` (Windows'ta) yolunu `PATH` environment variable'ına ekler.

Diyelim ki environment'i aktive etmeden önce `PATH` değişkeni şöyleydi:

//// tab | Linux, macOS

`async def` fonksiyonunu çağırmak istediğinizde, onu "await" etmeniz gerekir. Yani şu çalışmaz:

```Python
# Bu çalışmaz, çünkü get_burgers şöyle tanımlandı: async def
burgers = get_burgers(2)
```

---

Dolayısıyla, `await` ile çağrılabileceğini söyleyen bir kütüphane kullanıyorsanız, onu kullanan *path operasyon fonksiyonunu* `async def` ile oluşturmanız gerekir, örneğin:

"o", "olan", "olarak", "oldu", "olduğu", "olduğunu", "olduklarını", "olmadı", "olmadığı", "olmak", "olması", "olmayan", "olmaz", "olsa", "olsun", "olup", "olur", "olursa", "oluyor", "on", "ona", "ondan", "onlar", "onlardan", "onları", "onların", "onu", "onun", "otuz", "oysa", "öyle", "pek", "rağmen", "sadece", "sanki", "sekiz", "seksen", "sen", "senden", "seni", "senin", "siz", "sizden", "sizi", "sizin", "şey", "şeyden", "şeyi", "şeyler", "şöyle", "şu", "şuna", "şunda", "şundan", "şunları", "şunu",...

"o", "olan", "olarak", "oldu", "olduğu", "olduğunu", "olduklarını", "olmadı", "olmadığı", "olmak", "olması", "olmayan", "olmaz", "olsa", "olsun", "olup", "olur", "olursa", "oluyor", "on", "ona", "ondan", "onlar", "onlardan", "onları", "onların", "onu", "onun", "otuz", "oysa", "öyle", "pek", "rağmen", "sadece", "sanki", "sekiz", "seksen", "sen", "senden", "seni", "senin", "siz", "sizden", "sizi", "sizin", "şey", "şeyden", "şeyi", "şeyler", "şöyle", "şu", "şuna", "şunda", "şundan", "şunları", "şunu",...

### Tek Container { #single-container }

Basit bir kurulumda; **tek bir container** olup onun içinde birden fazla **worker process** (ya da sadece bir process) başlatıyorsanız, bu adımları aynı container içinde, uygulama process'ini başlatmadan hemen önce çalıştırabilirsiniz.

### Base Docker Image { #base-docker-image }

Bunu çok basitleştiren birçok paket, veri modeli, veritabanı ve mevcut özelliklerle ilgili pek çok ödün vermek zorunda kalır. Hatta bazıları işi aşırı basitleştirirken arka planda güvenlik açıkları da barındırır.

---

**FastAPI**, hiçbir veritabanı, veri modeli veya araç konusunda ödün vermez.

Projenize en uygun olanları seçebilmeniz için size tam esneklik sağlar.

Yukarıdaki örnekte olduğu gibi bir `Response`'u doğrudan döndürdüğünüzde, response aynen olduğu gibi döndürülür.

Bir model ile serialize edilmez, vb.

İçinde olmasını istediğiniz veriyi taşıdığından emin olun ve değerlerin geçerli JSON olduğundan emin olun (eğer `JSONResponse` kullanıyorsanız).

///

/// note | Teknik Detaylar

`from starlette.responses import JSONResponse` da kullanabilirsiniz.

Yüklenen dosyaları ve/veya form verisini almak için önce [`python-multipart`](https://github.com/Kludex/python-multipart) paketini kurun.

Bir [sanal ortam](../virtual-environments.md) oluşturduğunuzdan, onu aktive ettiğinizden ve ardından paketi kurduğunuzdan emin olun, örneğin:

```console
$ pip install python-multipart
```

///

## `File` ve `Form` Import Edin { #import-file-and-form }