Ancak varsayılan hâliyle hepsi **“hemen çalışır”**.

### Doğrulama { #validation }

* Çoğu (veya hepsi?) Python **veri tipi** için doğrulama, şunlar dâhil:
    * JSON nesneleri (`dict`).
    * Eleman tipleri tanımlanan JSON dizileri (`list`).

Sonra alt uygulamanın dokümanlarını [http://127.0.0.1:8000/subapi/docs](http://127.0.0.1:8000/subapi/docs) adresinden açın.

Alt uygulama için otomatik API dokümanlarını göreceksiniz; yalnızca onun kendi _path operation_’larını içerir ve hepsi doğru alt-path öneki `/subapi` altında yer alır:

<img src="/img/tutorial/sub-applications/image02.png">

Çok fazla kullanıcı vardır; ancak sunucunuz, iyi olmayan bağlantılarından gelen istekleri 🕙 bekler.

Ve sonra yanıtların geri gelmesini yine 🕙 bekler.

Bu "beklemeler" 🕙 mikrosaniyelerle ölçülür; ama hepsi toplandığında sonuçta oldukça fazla bekleme olur.

Bu yüzden web API’leri için asenkron ⏸🔀⏯ kod kullanmak çok mantıklıdır.

Bu tür asenkronluk, NodeJS’i popüler yapan şeydir (NodeJS paralel olmasa bile) ve Go dilinin gücüdür.

Sonuç olarak item path’leri artık:

* `/items/`
* `/items/{item_id}`

...tam da istediğimiz gibi olur.

* Hepsi, içinde tek bir string `"items"` bulunan bir tag listesiyle işaretlenir.
    * Bu "tags", özellikle otomatik interaktif dokümantasyon sistemleri (OpenAPI) için çok faydalıdır.
* Hepsi önceden tanımlı `responses`’ları içerir.
* Bu *path operation*’ların hepsinde, öncesinde `dependencies` listesi değerlendirilip çalıştırılır.

* `lt`: `l`ess `t`han
* `le`: `l`ess than or `e`qual

/// info | Bilgi

`Query`, `Path` ve ileride göreceğiniz diğer class'lar ortak bir `Param` class'ının alt class'larıdır.

Hepsi, gördüğünüz ek doğrulama ve metadata parametrelerini paylaşır.

///

/// note | Teknik Detaylar

`Query`, `Path` ve diğerlerini `fastapi` içinden import ettiğinizde, bunlar aslında birer fonksiyondur.

Kod tekrarı; bug, güvenlik problemi, kodun senkron dışına çıkması (bir yeri güncelleyip diğerlerini güncellememek) gibi sorunların olasılığını artırır.

Bu modellerin hepsi verinin büyük bir kısmını paylaşıyor ve attribute adlarını ve type'larını tekrar ediyor.

Daha iyisini yapabiliriz.

Ayrıca `response_model`'inizi kullanan, ancak özel bir `example` içeren `200` status code'lu bir response da tanımlayabilirsiniz:

{* ../../docs_src/additional_responses/tutorial003_py310.py hl[20:31] *}

Bunların hepsi OpenAPI'nize birleştirilerek dahil edilir ve API dokümanlarında gösterilir:

<img src="/img/tutorial/additional-responses/image01.png">

Dolayısıyla genel olarak "server" dendiğinde, bu iki şeyden birini kast ediyor olabilir.

Uzak makineden bahsederken genelde **server** denir; ayrıca **machine**, **VM** (virtual machine), **node** ifadeleri de kullanılır. Bunların hepsi, genellikle Linux çalıştıran ve üzerinde programlarınızı çalıştırdığınız bir tür uzak makineyi ifade eder.

## Sunucu Programını Yükleyin { #install-the-server-program }

$ mkdir code
// O dizine geç
$ cd code
```

...ve bir Python code örneği...

```Python
wont_work()  # Bu çalışmayacak 😱
works(foo="bar")  # Bu çalışır 🎉
```

...ve hepsi bu.

////

//// tab | Bilgi

Code block'ların içindeki code değiştirilmemelidir; tek istisna yorumlardır (comments).

    * `float` olması gereken, zorunlu `price` alanı olduğunu kontrol eder.
    * Varsa, `bool` olması gereken opsiyonel `is_offer` alanını kontrol eder.
    * Bunların hepsi çok derin iç içe JSON nesneleri için de çalışır.
* JSON'a ve JSON'dan dönüşümü otomatik yapar.
* Her şeyi OpenAPI ile dokümante eder; bu dokümantasyon şunlar tarafından kullanılabilir:
    * Etkileşimli dokümantasyon sistemleri.