Bir package kurarken görülen birçok garip hata, önce `pip`'i yükseltince çözülür.

/// tip | İpucu

Bunu genelde virtual environment'i oluşturduktan hemen sonra **bir kez** yaparsınız.

///

Virtual environment'in aktif olduğundan emin olun (yukarıdaki komutla) ve sonra şunu çalıştırın:

<div class="termy">

```console
$ python -m pip install --upgrade pip

---> 100%
```

    * Uvicorn ile doğrudan bir uygulama yazmazsınız. Bu, kodunuzun en azından Starlette'in (veya **FastAPI**'nin) sağladığı kodun aşağı yukarı tamamını içermesi gerektiği anlamına gelir. Bunu yaparsanız, nihai uygulamanız; bir framework kullanmış olmanın ve uygulama kodunu ve bug'ları en aza indirmenin getirdiği ek yükle aynı ek yüke sahip olur.

Örneğin, item'ları güncellemeye izin veren bir *path operation*'ınız olduğunu düşünelim; başarılı olduğunda 200 "OK" HTTP status code'unu döndürüyor olsun.

Ancak yeni item'ları da kabul etmesini istiyorsunuz. Ve item daha önce yoksa, onu oluşturup 201 "Created" HTTP status code'unu döndürsün.

Sonra tekrar denerken, bunun `johndoe`’dan ziyade `stanleyjobsox`’a daha yakın bir şey olması gerektiğini bilerek devam edebilirler.

#### "Profesyonel" bir saldırı { #a-professional-attack }

Elbette saldırganlar bunu elle tek tek denemez; bunu yapan bir program yazarlar. Muhtemelen saniyede binlerce ya da milyonlarca test yaparlar ve her seferinde yalnızca bir doğru harf daha elde ederler.

### Proxy Forwarded Header'larını Etkinleştirme { #enable-proxy-forwarded-headers }

FastAPI CLI'yi `--forwarded-allow-ips` *CLI Option*'ı ile başlatıp, bu forwarded header'ları okumada güvenilecek IP adreslerini verebilirsiniz.

Bunu `--forwarded-allow-ips="*"` olarak ayarlarsanız, gelen tüm IP'lere güvenir.

Bir web framework’ü değil, bir sunucudur. Örneğin path’lere göre yönlendirme araçları sağlamaz; bunu Starlette (veya **FastAPI**) gibi bir framework üstte sağlar.

Starlette ve **FastAPI** için önerilen sunucudur.

/// check | **FastAPI** bunu şöyle önerir

**FastAPI** uygulamalarını çalıştırmak için ana web sunucusu.

Örneğin, önceki modeli genişleterek, aynı body içinde `item` ve `user` dışında bir de `importance` anahtarı olmasını isteyebilirsiniz.

Bunu olduğu gibi tanımlarsanız, tekil bir değer olduğu için **FastAPI** bunun bir query parametresi olduğunu varsayar.

Ama `Body` kullanarak, **FastAPI**'ye bunu body içinde başka bir anahtar olarak ele almasını söyleyebilirsiniz:

{* ../../docs_src/body_multiple_params/tutorial003_an_py310.py hl[23] *}

Ancak bir exception handler register ederken, bunu Starlette’in `HTTPException`’ı için register etmelisiniz.

Böylece Starlette’in internal kodunun herhangi bir bölümü ya da bir Starlette extension/plug-in’i Starlette `HTTPException` raise ederse, handler’ınız bunu yakalayıp (catch) handle edebilir.

## "Callable" bir instance { #a-callable-instance }

Python'da bir class'ın instance'ını "callable" yapmanın bir yolu vardır.

Class'ın kendisini değil (zaten callable'dır), o class'ın bir instance'ını.

Bunu yapmak için `__call__` adında bir method tanımlarız:

{* ../../docs_src/dependencies/tutorial011_an_py310.py hl[12] *}

* Opsiyonel `grant_type`.

/// tip | İpucu

OAuth2 spesifikasyonu aslında `grant_type` alanını sabit bir `password` değeriyle *zorunlu kılar*, ancak `OAuth2PasswordRequestForm` bunu zorlamaz.

Bunu zorlamak istiyorsanız, `OAuth2PasswordRequestForm` yerine `OAuth2PasswordRequestFormStrict` kullanın.

///

* Opsiyonel `client_id` (bu örnekte ihtiyacımız yok).