type’ına (`application/json`) sahip bir `response_class` tanımlarsanız, döndürdüğünüz veri; *path operation decorator* içinde tanımladığınız herhangi bir Pydantic `response_model` ile otomatik olarak dönüştürülür (ve filtrelenir). Ancak veri Pydantic ile JSON bytes’a serialize edilmez; bunun yerine `jsonable_encoder` ile dönüştürülür ve ardından Python’un standart JSON kütüphanesini kullanarak bytes’a serialize edecek olan `JSONResponse` class’ına iletilir.

### JSON Performansı { #json-performance...

name: IDE Experience team notifier
run-name: Notify the IDE Experience team about new RCs for manual testing
on:
  push:
    tags:
      - 'v*.*.*-RC1'

permissions: {}

jobs:
  send-slack-notification:
    runs-on: ubuntu-latest
    steps:
      - name: Send Slack notification about new RCs for manual testing
        id: slack
        uses: slackapi/slack-github-action@v3.0.1
        with:

# OpenAPI Callback'leri { #openapi-callbacks }

Başka biri tarafından (muhtemelen API'nizi kullanacak olan aynı geliştirici tarafından) oluşturulmuş bir *external API*'ye request tetikleyebilen bir *path operation* ile bir API oluşturabilirsiniz.

Our codebase uses `null` extensively to represent an absence of value or optionality of the argument.
We utilize nullness annotations in Java code and somewhat rely on IDE warnings to guide us.
However, the Java code we have is not fully annotated, which causes several consequences:
* IDE warnings can be misleading
* Redundant null checks may increase binary size, hurt performance, and increase cognitive load for readers

### Ön İşlenmiş OpenAPI ile TypeScript Client Üretme { #generate-a-typescript-client-with-the-preprocessed-openapi }

Sonuç artık bir `openapi.json` dosyasında olduğuna göre, input konumunu güncellemeniz gerekir:

```sh
npx @hey-api/openapi-ts -i ./openapi.json -o src/client
```

Yeni client'ı ürettikten sonra, tüm **otomatik tamamlama**, **satır içi hatalar**, vb. ile birlikte **temiz method isimleri** elde edersiniz:

# Body - İç İçe Modeller { #body-nested-models }

**FastAPI** ile (Pydantic sayesinde) istediğiniz kadar derin iç içe geçmiş modelleri tanımlayabilir, doğrulayabilir, dokümante edebilir ve kullanabilirsiniz.

## List alanları { #list-fields }

Bir attribute’u bir alt tipe sahip olacak şekilde tanımlayabilirsiniz. Örneğin, bir Python `list`:

{* ../../docs_src/body_nested_models/tutorial001_py310.py hl[12] *}

# Doğrudan Bir Response Döndürme { #return-a-response-directly }

**FastAPI** ile bir *path operation* oluşturduğunuzda, normalde ondan herhangi bir veri döndürebilirsiniz: bir `dict`, bir `list`, bir Pydantic model, bir veritabanı modeli vb.

Bir [Response Model](../tutorial/response-model.md) deklare ederseniz, FastAPI veriyi Pydantic kullanarak JSON'a serialize etmek için bunu kullanır.

# İleri Seviye Middleware { #advanced-middleware }

Ana tutorial'da uygulamanıza [Özel Middleware](../tutorial/middleware.md) eklemeyi gördünüz.

Ardından [`CORSMiddleware` ile CORS'u yönetmeyi](../tutorial/cors.md) de okudunuz.

Bu bölümde diğer middleware'leri nasıl kullanacağımıza bakacağız.

## ASGI middleware'leri ekleme { #adding-asgi-middlewares }

Bu yüzden mevcut sürümler hâlâ `0.x.x` şeklindedir; bu da her sürümde breaking change olma ihtimalini yansıtır. Bu yaklaşım [Anlamsal Sürümleme](https://semver.org/) kurallarını takip eder.

Şu anda **FastAPI** ile production uygulamaları geliştirebilirsiniz (muhtemelen bir süredir yapıyorsunuz da); sadece kodunuzun geri kalanıyla doğru çalışan bir sürüm kullandığınızdan emin olmanız gerekir.

Şunlardan biri:

* `POST`
* `GET`
* `PUT`
* `DELETE`

...ve daha egzotik olanlar:

* `OPTIONS`
* `HEAD`
* `PATCH`
* `TRACE`

HTTP protokolünde, her bir path ile bu "method"lardan biri (veya birden fazlası) ile iletişim kurabilirsiniz.

---

API oluştururken, normalde belirli bir aksiyon için bu spesifik HTTP method'larını kullanırsınız.

Normalde şunları kullanırsınız: