epey zorlaşır. Sonunda bazı projeleri package'lerin **uyumsuz versiyonlarıyla** çalıştırıp, bir şeylerin neden çalışmadığını anlamamak gibi durumlara düşebilirsiniz.

Ayrıca işletim sisteminize (örn. Linux, Windows, macOS) bağlı olarak Python zaten kurulu gelmiş olabilir. Bu durumda, sisteminizin **ihtiyaç duyduğu** bazı package'ler belirli versiyonlarla önceden kurulu olabilir. Global Python environment'a package kurarsanız, işletim sistemiyle gelen bazı programları **bozma** ihtimaliniz...

Sonra aynı memory limit ve gereksinimlerini container yönetim sisteminizin (ör. **Kubernetes**) konfigürasyonlarında belirleyebilirsiniz. Böylece sistem; ihtiyaç duyulan memory miktarını ve cluster'daki makinelerde mevcut memory'yi dikkate alarak **uygun makinelerde container'ları replicate edebilir**.

Bu durumda bunların hiçbirini düşünmeniz gerekmez. 🤷

///

### Ön Adımlar için Strateji Örnekleri { #examples-of-previous-steps-strategies }

Bu konu, **sisteminizi nasıl deploy ettiğinize** çok bağlıdır ve muhtemelen programları nasıl başlattığınız, restart'ları nasıl yönettiğiniz vb. ile bağlantılıdır.

Bazı olası fikirler:

Request body'lerinin de Pydantic modelleri ile bildirildiğini hatırlıyor olabilirsiniz.

Burada `Depends` kullandığınız için **FastAPI** karışıklık yaşamaz.

///

/// check | Ek bilgi

Bu dependency sisteminin tasarımı, hepsi `User` modeli döndüren farklı dependency'lere (farklı "dependable"lara) sahip olmamıza izin verir.

Bu tipte veri döndürebilen yalnızca tek bir dependency ile sınırlı değiliz.

///

Tüm bunları, kod tekrarını minimumda tutarak yaparsınız.

## İlk Adımlar { #first-steps }

Çok basit bir örneğe bakalım. Şimdilik o kadar basit olacak ki pek işe yaramayacak.

Ama bu sayede **Dependency Injection** sisteminin nasıl çalıştığına odaklanabiliriz.

### Bir dependency (bağımlılık) veya "dependable" Oluşturun { #create-a-dependency-or-dependable }

Önce dependency'e odaklanalım.

Diğer deployment kavramlarını da kendiniz ele alarak kendi deployment sisteminizi kuruyorsanız, bu araçları ve fikirleri kullanabilirsiniz.

<div class="termy">

```console
$ pip install websockets

---> 100%
```

</div>

## WebSockets client { #websockets-client }

### Production'da { #in-production }

Production sisteminizde muhtemelen React, Vue.js veya Angular gibi modern bir framework ile oluşturulmuş bir frontend vardır.

Bu şekilde, örneğin 1 haftalık süre sonu (expiration) olan bir token oluşturabilirsiniz. Sonra kullanıcı ertesi gün token ile geri geldiğinde, kullanıcının hâlâ sisteminizde oturum açmış olduğunu bilirsiniz.

Ancak bu, eğer sadece string’e çevirip bu bilgiyi doğrudan response olarak döndürürseniz sisteminiz hakkında bir miktar bilgi sızdırabileceğiniz anlamına gelir. Bu yüzden burada kod, her bir hatayı ayrı ayrı çıkarıp gösterir.

///

### `RequestValidationError` Body’sini Kullanmak { #use-the-requestvalidationerror-body }