<div style="text-align: right; margin-right: 10%;">Kabir Khan - <strong>Microsoft</strong> <a href="https://github.com/fastapi/fastapi/pull/26"><small>(ref)</small></a></div>

---

"_**predictions** almak için sorgulanabilecek bir **REST** server oluşturmak amacıyla **FastAPI** kütüphanesini benimsedik. [Ludwig için]_"

///

## Fazladan Cookie'leri Yasaklayın { #forbid-extra-cookies }

Bazı özel kullanım senaryolarında (muhtemelen çok yaygın değildir) almak istediğiniz cookie'leri **kısıtlamak** isteyebilirsiniz.

Standart header'ların çoğu, "hyphen" karakteri (diğer adıyla "minus symbol" (`-`)) ile ayrılır.

Ancak `user-agent` gibi bir değişken adı Python'da geçersizdir.

Bu yüzden, default olarak `Header`, header'ları almak ve dokümante etmek için parametre adlarındaki underscore (`_`) karakterlerini hyphen (`-`) ile dönüştürür.

{* ../../docs_src/body_updates/tutorial001_py310.py hl[28:33] *}

`PUT`, mevcut verinin yerine geçmesi gereken veriyi almak için kullanılır.

### Değiştirerek güncelleme uyarısı { #warning-about-replacing }

Bu, `bar` öğesini `PUT` ile, body içinde şu verilerle güncellemek isterseniz:

```Python
{
    "name": "Barz",
    "price": 3,

Şimdi önceki bölümün üzerine inşa edip, eksik parçaları ekleyerek tam bir güvenlik akışı oluşturalım.

## `username` ve `password`’ü Alma { #get-the-username-and-password }

`username` ve `password`’ü almak için **FastAPI** security yardımcı araçlarını kullanacağız.

Ama bazı özel durumlarda `Request` nesnesini almak faydalıdır.

## `Request` nesnesini doğrudan kullanın { #use-the-request-object-directly }

*Path operation function* içinde client'ın IP adresini/host'unu almak istediğinizi düşünelim.

Bunun için request'e doğrudan erişmeniz gerekir.

Bir hafta sonra token'ın süresi dolar; kullanıcı yetkilendirilmez ve yeni bir token almak için tekrar giriş yapmak zorunda kalır. Ayrıca kullanıcı (veya üçüncü bir taraf) token'ı değiştirip süre sonunu farklı göstermek isterse bunu tespit edebilirsiniz; çünkü imzalar eşleşmez.

///

`OAuth2PasswordBearer` sınıfının bir instance’ını oluştururken `tokenUrl` parametresini veririz. Bu parametre, client’ın (kullanıcının browser’ında çalışan frontend’in) token almak için `username` ve `password` göndereceği URL’yi içerir.

{* ../../docs_src/security/tutorial001_an_py310.py hl[8] *}

/// tip | İpucu

<img src="/img/tutorial/query-param-models/image01.png">
</div>

## Ek Query Parameter'ları Yasaklayın { #forbid-extra-query-parameters }

Bazı özel kullanım senaryolarında (muhtemelen çok yaygın değil), almak istediğiniz query parameter’ları **kısıtlamak** isteyebilirsiniz.

Pydantic’in model konfigürasyonunu kullanarak `extra` field’ları `forbid` edebilirsiniz:

{* ../../docs_src/query_param_models/tutorial002_an_py310.py hl[10] *}

/// tip | İpucu

Her bir status code hakkında daha fazla bilgi almak ve hangi kodun ne için kullanıldığını görmek için [<abbr title="Mozilla Developer Network - Mozilla Geliştirici Ağı">MDN</abbr> dokümantasyonu: HTTP status code'lar hakkında](https://developer.mozilla.org/en-US/docs/Web/HTTP/Status)'na göz atın.