```

Şifrelenmiş değildir; yani herkes içeriğindeki bilgiyi geri çıkarabilir.

Ancak imzalanmıştır. Bu yüzden, sizin ürettiğiniz bir token'ı aldığınızda, gerçekten onu sizin ürettiğinizi doğrulayabilirsiniz.

Bu şekilde, örneğin 1 haftalık süre sonu (expiration) olan bir token oluşturabilirsiniz. Sonra kullanıcı ertesi gün token ile geri geldiğinde, kullanıcının hâlâ sisteminizde oturum açmış olduğunu bilirsiniz.

Böylece terminalde `python` yazdığınızda, sistem `C:\opt\custompython\bin` (son dizin) içindeki Python programını bulur ve onu kullanır.

////

Yani şunu yazarsanız:

<div class="termy">

```console
$ python
```

</div>

//// tab | Linux, macOS

Sistem `python` programını `/opt/custompython/bin` içinde **bulur** ve çalıştırır.

Bu, kabaca şunu yazmaya denktir:

<div class="termy">

```console

Ils sont plus pertinents pour les versions plus anciennes, avant que OpenAPI 3.1.0 ne soit disponible.

Vous pouvez considérer ceci comme une courte leçon d'histoire d'OpenAPI et de JSON Schema. 🤓

///

/// warning | Alertes

Ce sont des détails très techniques au sujet des standards **JSON Schema** et **OpenAPI**.

ne
nos
notre
nous
on
ou
par
pas
pour
qu
que
qui
sa
se
ses
son
sur
ta
te
tes
toi
ton
tu
un
une
vos
votre
vous
c
d
j
l
à
m
n
s
t
y
été
étée
étées
étés
étant
suis
es
est
sommes
êtes
sont
serai
seras
sera
serons
serez
seront
serais
serait
serions
seriez
seraient

Güvenlik, authentication ve authorization’ı ele almanın birçok yolu vardır.

Ve bu konu genellikle karmaşık ve "zor"dur.

Birçok framework ve sistemde yalnızca security ve authentication’ı yönetmek bile ciddi miktarda emek ve kod gerektirir (çoğu durumda yazılan toplam kodun %50’si veya daha fazlası olabilir).

{* ../../docs_src/body_multiple_params/tutorial002_py310.py hl[20] *}

Dans ce cas, **FastAPI** détectera qu'il y a plus d'un paramètre du corps de la requête dans la fonction (il y a deux paramètres qui sont des modèles Pydantic).

Il utilisera alors les noms des paramètres comme clés (noms de champs) dans le corps de la requête, et s'attendra à recevoir un corps de la requête semblable à :

```JSON
{
    "item": {

Et elles peuvent toutes utiliser `yield`.

Dans ce cas, `dependency_c`, pour exécuter son code de sortie, a besoin que la valeur de `dependency_b` (appelée ici `dep_b`) soit toujours disponible.

Et, à son tour, `dependency_b` a besoin que la valeur de `dependency_a` (appelée ici `dep_a`) soit disponible pour son code de sortie.

{* ../../docs_src/dependencies/tutorial008_an_py310.py hl[18:19,26:27] *}

```Python
user_in = UserIn(username="john", password="secret", email="******@****.***")
```

ve sonra şunu çağırırsak:

```Python
user_dict = user_in.model_dump()
```

artık `user_dict` değişkeninde modelin verilerini içeren bir `dict` vardır (Pydantic model nesnesi yerine bir `dict` elde etmiş oluruz).

Ve eğer şunu çağırırsak:

```Python
print(user_dict)
```

şöyle bir Python `dict` elde ederiz:

```Python

que les données sont valides, compte tenu de certains paramètres. Par exemple, qu'un champ est un `int`, et non un
string.
Ceci est particulièrement utile pour les données entrantes.

Sans un système de validation des données, vous devriez effectuer toutes les vérifications à la main, dans le code.

///

## Metadata Tanımlayın { #declare-metadata }

`Query` için geçerli olan parametrelerin aynısını tanımlayabilirsiniz.

Örneğin, `item_id` path parametresi için bir `title` metadata değeri tanımlamak isterseniz şunu yazabilirsiniz:

{* ../../docs_src/path_params_numeric_validations/tutorial001_an_py310.py hl[10] *}

/// note | Not