İkisinin de host’u aynıdır.

///

Frontend’i kullanarak AI agent’a sizin adınıza işler yaptırabiliyorsunuz.

Uygulama yerelde çalıştığı ve açık internette olmadığı için, sadece yerel ağa güvenip herhangi bir kimlik doğrulama kurmamaya karar verdiniz.

Kullanıcılarınızdan biri de bunu indirip yerelde çalıştırabilir.

Sonra kötü niyetli bir web sitesini açabilir, örneğin:

```
https://evilhackers.example.com
```

Birçok kişi sadece kodun bir parçasını kopyalar, ama bu **problemi yeniden üretmek** için yeterli olmaz.

* Çalıştırıp aynı hatayı/davranışı görebileceğiniz veya kullanım senaryosunu daha iyi anlayabileceğiniz, yerelde **kopyala-yapıştır** yaparak çalıştırılabilen bir [minimal, reproducible, example](https://stackoverflow.com/help/minimal-reproducible-example) paylaşmalarını isteyebilirsiniz.

Böylece **FastAPI**, orijinal dependency yerine bu override'ı çağırır.

{* ../../docs_src/dependency_testing/tutorial001_an_py310.py hl[26:27,30] *}

/// tip | İpucu

**FastAPI** uygulamanızın herhangi bir yerinde kullanılan bir dependency için override tanımlayabilirsiniz.

4. Gereksinim dosyasındaki paket bağımlılıklarını yükleyin.

    `--no-cache-dir` seçeneği, indirilen paketlerin yerel olarak kaydedilmemesini `pip`'e söyler. Bu kayıt, `pip` aynı paketleri tekrar yüklemek için yeniden çalıştırılacaksa işe yarar; ancak container'larla çalışırken genelde bu durum geçerli değildir.

    /// note | Not

Daha önce imkânsız olduğunu düşünebileceğiniz yerlerde bile tamamlama alırsınız. Örneğin, bir request’ten gelen (iç içe de olabilir) JSON body içindeki `price` anahtarı için.

Artık anahtar adlarını yanlış yazmak, dokümana gidip gelmek ya da sonunda `username` mi `user_name` mi kullandığınızı bulmak için sayfayı yukarı aşağı kaydırmak yok.

### Kısa { #short }

{* ../../docs_src/generate_clients/tutorial002_py310.py hl[21,26,34] *}

### Tag'lerle TypeScript Client Üretme { #generate-a-typescript-client-with-tags }

Tag'leri kullanan bir FastAPI uygulaması için client ürettiğinizde, genelde client code da tag'lere göre ayrılır.

Bu sayede client code tarafında her şey doğru şekilde sıralanır ve gruplandırılır:

<img src="/img/tutorial/generate-clients/image06.png">

Bu örnekte şunlar var:

Uygulamayı, öncekiyle aynı şekilde authorize edin.

Şu kimlik bilgilerini kullanarak:

Username: `johndoe`
Password: `secret`

/// check | Ek bilgi

Kodun hiçbir yerinde düz metin password "`secret`" yok; sadece hash'lenmiş hâli var.

///

<img src="/img/tutorial/security/image08.png">

`/users/me/` endpoint'ini çağırın; response şöyle olacaktır:

```JSON
{

Merak etmeyin; kodun yapısı gereği, ileride **her request için tek bir SQLModel *session*** kullandığımızdan emin olacağız. Zaten `check_same_thread` de temelde bunu mümkün kılmaya çalışır.

### Table’ları Oluşturma { #create-the-tables }

Sonra `SQLModel.metadata.create_all(engine)` kullanan bir fonksiyon ekleyerek tüm *table model*’ler için **table’ları oluştururuz**.

### `pyproject.toml` içinde uygulama `entrypoint`'ını yapılandırın { #configure-the-app-entrypoint-in-pyproject-toml }

Uygulamanızın nerede bulunduğunu `pyproject.toml` dosyasında şöyle yapılandırabilirsiniz:

```toml
[tool.fastapi]
entrypoint = "main:app"
```

///

## Proje Oluşturun { #create-a-project }

Önce projeniz için bir klasör oluşturun.

Ben genelde home/user klasörümün içinde `code` adlı bir klasör oluştururum.

Sonra bunun içinde her proje için ayrı bir klasör oluştururum.

<div class="termy">

```console
// Go to the home directory
$ cd