Flask bir “mikroframework”tür, Django’da varsayılan gelen pek çok özelliği (veritabanı entegrasyonları vb.) içermez.

Bu basitlik ve esneklik, NoSQL veritabanlarını ana veri depolama sistemi olarak kullanmak gibi şeyleri mümkün kılar.

Çok basit olduğu için öğrenmesi nispeten sezgiseldir, ancak dökümantasyon bazı noktalarda biraz teknikleşebilir.

<blockquote markdown="1">

Başkalarının daha önceki çalışmaları olmasaydı, **FastAPI** var olmazdı.

Geçmişte oluşturulan pek çok araç **FastAPI**'a ilham kaynağı olmuştur.

Yıllardır yeni bir framework oluşturmaktan kaçınıyordum. Başlangıçta **FastAPI**'ın çözdüğü sorunları çözebilmek için pek çok farklı framework, <abbr title="Eklenti: Plug-In">eklenti</abbr> ve araç kullanmayı denedim.

    FastAPI, response'u dönüştürmek için (dataclass'ları içeren) `response_model` parametresini kullanacaktır.

Karmaşık veri yapıları oluşturmak için `dataclasses` ile diğer type annotation'ları pek çok farklı kombinasyonda birleştirebilirsiniz.

Daha spesifik ayrıntılar için yukarıdaki kod içi annotation ipuçlarına bakın.

## Daha Fazla Öğrenin { #learn-more }

Veritabanınız çalınırsa, hırsız kullanıcılarınızın düz metin (plaintext) password'lerini değil, sadece hash'leri elde eder.

Dolayısıyla, o password'ü başka bir sistemde denemek kolay olmaz (pek çok kullanıcı her yerde aynı password'ü kullandığı için bu tehlikeli olurdu).

## `pwdlib` Kurulumu { #install-pwdlib }

pwdlib, password hash'leriyle çalışmak için çok iyi bir Python paketidir.

FastAPI ile uygulama geliştirirken elde ettiğiniz aynı **developer experience**'ı, onları buluta **deploy etmeye** de taşır. 🎉

Ayrıca bir uygulamayı deploy ederken ihtiyaç duyacağınız pek çok şeyi de sizin için halleder; örneğin:

* HTTPS
* Replication (çoğaltma), request'lere göre autoscaling ile
* vb.

///

## İleri Düzey Kullanıcı Rehberi { #advanced-user-guide }

Diğer FastAPI endpoint'leri/*path operations* ile aynı şekilde çalışırlar:

{* ../../docs_src/websockets_/tutorial002_an_py310.py hl[68:69,82] *}

/// info

Bu bir WebSocket olduğu için `HTTPException` raise etmek pek anlamlı değildir; bunun yerine `WebSocketException` raise ederiz.

[Spesifikasyonda tanımlanan geçerli kodlar](https://tools.ietf.org/html/rfc6455#section-7.4.1) arasından bir kapatma kodu kullanabilirsiniz.

///

### Ayrı Bir Program { #separate-program }

Bunu sağlamak için genellikle startup'ta uygulamanızın çalıştığından emin olacak **ayrı bir program** kullanırsınız. Pek çok durumda bu program, örneğin bir veritabanı gibi diğer bileşenlerin/uygulamaların da çalıştığından emin olur.

### Startup'ta Çalıştırmak için Örnek Araçlar { #example-tools-to-run-at-startup }

Burgerleri alıyor ve aşkınla masaya gidiyorsun.

Sadece yiyorsunuz ve iş bitiyor. ⏹

<img src="/img/async/parallel-burgers/parallel-burgers-06.png" class="illustration">

Vaktin çoğu tezgâhın önünde 🕙 beklemekle geçtiğinden, pek konuşma ya da flört olmadı. 😞

/// info | Bilgi

Harika çizimler: [Ketrina Thompson](https://www.instagram.com/ketrinadrawsalot). 🎨

///

---

* Ve daha birçok şey...

Tüm bunları, kod tekrarını minimumda tutarak yaparsınız.

## İlk Adımlar { #first-steps }

Çok basit bir örneğe bakalım. Şimdilik o kadar basit olacak ki pek işe yaramayacak.

Ama bu sayede **Dependency Injection** sisteminin nasıl çalıştığına odaklanabiliriz.

### Bir dependency (bağımlılık) veya "dependable" Oluşturun { #create-a-dependency-or-dependable }