* `GET` ve `PUT` request'leri için `item_id`'nin type'ının `int` olduğunu doğrular.
    * Değilse, client faydalı ve anlaşılır bir hata görür.
* `GET` request'leri için `q` adlı opsiyonel bir query parameter olup olmadığını kontrol eder (`http://127.0.0.1:8000/items/foo?q=somequery` örneğindeki gibi).
    * `q` parametresi `= None` ile tanımlandığı için opsiyoneldir.
    * `None` olmasaydı zorunlu olurdu (tıpkı `PUT` örneğindeki body gibi).

## Ne Yapar { #what-it-does }

Request içinde `Authorization` header’ını arar, değerin `Bearer ` + bir token olup olmadığını kontrol eder ve token’ı `str` olarak döndürür.

Eğer `Authorization` header’ını görmezse ya da değer `Bearer ` token’ı içermiyorsa, doğrudan 401 status code hatasıyla (`UNAUTHORIZED`) response döner.

`SecurityScopes`, dependant'ların tanımladığı tüm scope'ları barındırdığı için, gereken scope'ların token'da olup olmadığını merkezi bir dependency fonksiyonunda doğrulayıp, farklı *path operation*'larda farklı scope gereksinimleri tanımlayabilirsiniz.

Bu kontroller her *path operation* için bağımsız yapılır.

## Deneyin { #check-it }

API dokümanlarını açarsanız, authenticate olup hangi scope'ları authorize etmek istediğinizi seçebilirsiniz.

Bu path operation, uygulamanın `.openapi()` metodunun sonucunu içeren bir JSON response döndürür.

Varsayılan olarak `.openapi()` metodunun yaptığı şey, `.openapi_schema` özelliğinde içerik olup olmadığını kontrol etmek ve varsa onu döndürmektir.

Eğer yoksa, `fastapi.openapi.utils.get_openapi` konumundaki yardımcı (utility) fonksiyonu kullanarak şemayı üretir.

Ve `get_openapi()` fonksiyonu şu parametreleri alır:

<img src="/img/tutorial/security/image12.png">

## Kullanıcı adını kontrol edin { #check-the-username }

Daha kapsamlı bir örneğe bakalım.

Kullanıcı adı ve şifrenin doğru olup olmadığını kontrol etmek için bir dependency kullanın.

Bunun için kullanıcı adı ve şifreyi kontrol ederken Python standart modülü olan [`secrets`](https://docs.python.org/3/library/secrets.html)'i kullanın.

* `allow_credentials` - Cross-origin request’ler için cookie desteği olup olmayacağını belirtir. Varsayılanı `False`.

Virtual environment'i aktive etmek birkaç şeyi daha değiştirir; ancak yaptığı en önemli işlerden biri budur.

## Virtual Environment'i Kontrol Etmek { #checking-a-virtual-environment }

Bir virtual environment'in aktif olup olmadığını örneğin şununla kontrol ettiğinizde:

//// tab | Linux, macOS, Windows Bash

<div class="termy">

```console
$ which python

/home/user/code/awesome-project/.venv/bin/python
```

{* ../../docs_src/body_nested_models/tutorial005_py310.py hl[2,8] *}

String’in geçerli bir URL olup olmadığı kontrol edilir ve JSON Schema / OpenAPI’de de buna göre dokümante edilir.

## Alt modellerden oluşan list’lere sahip attribute’lar { #attributes-with-lists-of-submodels }

* Dokümantasyonu kendi dilinize [çevirmeye yardımcı olmak](contributing.md#translations).
    * Başkalarının yaptığı çevirileri gözden geçirmeye de yardımcı olabilirsiniz.
* Yeni dokümantasyon bölümleri önermek.
* Mevcut bir issue/bug'ı düzeltmek.
    * Test eklediğinizden emin olun.
* Yeni bir feature eklemek.
    * Test eklediğinizden emin olun.

* Bu dokümanın hedeflediğiniz dile sıfırdan yeni bir çevirisini yapın (örneğin `translate.py` içindeki `translate-page` komutu). Bu, çeviriyi `docs/{language code}/docs/_llm-test.md` altında oluşturur.
* Çeviride her şeyin yolunda olup olmadığını kontrol edin.
* Gerekirse dile özel prompt'u, genel prompt'u veya İngilizce dokümanı iyileştirin.
* Ardından çeviride kalan sorunları elle düzeltin; böylece iyi bir çeviri elde edin.