```console
$ fastapi deploy

Deploying to FastAPI Cloud...

✅ Deployment successful!

🐔 Ready the chicken! Your app is ready at https://myapp.fastapicloud.dev
```

</div>

Bu kadar! Artık uygulamanıza o URL üzerinden erişebilirsiniz. ✨

## Adım Adım Özetleyelim { #recap-step-by-step }

### Adım 1: `FastAPI` import edin { #step-1-import-fastapi }

Özellikle, (diğer birçok araç arasında) Uvicorn, Starlette ve FastAPI'ın birlikte karşılaştırıldığını görebilirsiniz.

Aracın çözdüğü problem ne kadar basitse, elde edeceği performans o kadar iyi olur. Ayrıca kıyaslamaların çoğu, aracın sağladığı ek özellikleri test etmez.

Hiyerarşi şöyledir:

* **Uvicorn**: bir ASGI sunucusu
    * **Starlette**: (Uvicorn'u kullanır) bir web mikroframework'ü

# Ek Veri Tipleri { #extra-data-types }

Şimdiye kadar şunlar gibi yaygın veri tiplerini kullanıyordunuz:

* `int`
* `float`
* `str`
* `bool`

Ancak daha karmaşık veri tiplerini de kullanabilirsiniz.

Ve yine, şimdiye kadar gördüğünüz özelliklerin aynısına sahip olursunuz:

* Harika editör desteği.
* Gelen request'lerden veri dönüştürme.
* response verileri için veri dönüştürme.
* Veri doğrulama.

Python docstring’leri içine YAML (farklı bir söz dizimi) yazma ihtiyacını ortadan kaldırdı.

**FastAPI**’yı inşa edene kadar, Flask + Flask-apispec + Marshmallow + Webargs kombinasyonu benim favori arka uç stack’imdi.

Bunu kullanmak, birkaç Flask full‑stack üreticisinin ortaya çıkmasına yol açtı. Şu ana kadar benim (ve birkaç harici ekibin) kullandığı ana stack’ler:

# Body - İç İçe Modeller { #body-nested-models }

**FastAPI** ile (Pydantic sayesinde) istediğiniz kadar derin iç içe geçmiş modelleri tanımlayabilir, doğrulayabilir, dokümante edebilir ve kullanabilirsiniz.

## List alanları { #list-fields }

Bir attribute’u bir alt tipe sahip olacak şekilde tanımlayabilirsiniz. Örneğin, bir Python `list`:

{* ../../docs_src/body_nested_models/tutorial001_py310.py hl[12] *}

# Request'i Doğrudan Kullanmak { #using-the-request-directly }

Şu ana kadar, ihtiyacınız olan request parçalarını tipleriyle birlikte tanımlıyordunuz.

Verileri şuradan alarak:

* path'ten parameter olarak.
* Header'lardan.
* Cookie'lerden.
* vb.

Bunu yaptığınızda **FastAPI**, bu verileri doğrular (validate eder), dönüştürür ve API'niz için dokümantasyonu otomatik olarak üretir.

`UploadFile` kullanmanın `bytes`’a göre birkaç avantajı vardır:

* Parametrenin varsayılan değerinde `File()` kullanmak zorunda değilsiniz.
* "Spooled" bir dosya kullanır:
    * Belirli bir maksimum boyuta kadar bellekte tutulan, bu limiti aşınca diske yazılan bir dosya.
* Bu sayede görüntüler, videolar, büyük binary’ler vb. gibi büyük dosyalarda tüm belleği tüketmeden iyi çalışır.
* Upload edilen dosyadan metadata alabilirsiniz.

---

Emin değilseniz, normal `def` kullanın.

---

Not: *path operasyon fonksiyonlarınızda* `def` ve `async def`'i ihtiyacınız kadar karıştırabilirsiniz, her birini sizin için en iyi seçenekle tanımlayın. FastAPI onlar için doğru olanı yapacaktır.

Yukarıdaki durumların herhangi birinde FastAPI yine de asenkron olarak çalışır ve son derece hızlıdır.

* Ve daha birçok şey...

Tüm bunları, kod tekrarını minimumda tutarak yaparsınız.

## İlk Adımlar { #first-steps }

Çok basit bir örneğe bakalım. Şimdilik o kadar basit olacak ki pek işe yaramayacak.

Ama bu sayede **Dependency Injection** sisteminin nasıl çalıştığına odaklanabiliriz.

### Bir dependency (bağımlılık) veya "dependable" Oluşturun { #create-a-dependency-or-dependable }

# Async Testler { #async-tests }

Sağlanan `TestClient` ile **FastAPI** uygulamalarınızı nasıl test edeceğinizi zaten gördünüz. Şimdiye kadar yalnızca senkron testler yazdık, yani `async` fonksiyonlar kullanmadan.