### Crash Sonrası Yeniden Başlatma { #restart-after-crash }

Ancak çalışan **process**'i çökerten gerçekten kötü hatalarda, process'i **yeniden başlatmaktan** sorumlu harici bir bileşen istersiniz; en azından birkaç kez...

/// tip | İpucu

Bazı durumlarda, API'nizi kullanan **kullanıcılara** uygulamanızın *onların* uygulamasını (request göndererek) bazı verilerle çağırabileceğini; genellikle bir tür **event** hakkında **bildirim** yapmak için kullanacağını söylemek istersiniz.

Bu da şunu ifade eder: Kullanıcılarınızın API'nize request göndermesi şeklindeki normal akış yerine, request'i **sizin API'niz** (veya uygulamanız) **onların sistemine** (onların API'sine, onların uygulamasına) **gönderebilir**.

Bazı durumlarda bir dependency'nin döndürdüğü değere *path operation function* içinde gerçekten ihtiyacınız olmaz.

Ya da dependency zaten bir değer döndürmüyordur.

Ancak yine de çalıştırılmasını/çözülmesini istersiniz.

Bu gibi durumlarda, `Depends` ile bir *path operation function* parametresi tanımlamak yerine, *path operation decorator*'üne `dependencies` adında bir `list` ekleyebilirsiniz.

Bu provider request başına ücret alıyor olabilir ve onu çağırmak, testlerde sabit bir mock user kullanmaya kıyasla daha fazla zaman alabilir.

Muhtemelen harici provider'ı bir kez test etmek istersiniz; ancak çalışan her testte onu çağırmanız şart değildir.

Bu durumda, o provider'ı çağıran dependency'yi override edebilir ve yalnızca testleriniz için mock user döndüren özel bir dependency kullanabilirsiniz.

Bu senaryoda, replication'ı zaten cluster seviyesinde yaptığınız için, muhtemelen **container başına tek bir (Uvicorn) process** istersiniz.

Dolayısıyla bu durumda container içinde `--workers` gibi bir komut satırı seçeneğiyle çoklu worker istemezsiniz. Container başına sadece **tek bir Uvicorn process** istersiniz (ama muhtemelen birden fazla container).

///

## Erken Çıkış ve `scope` { #early-exit-and-scope }

Normalde `yield` kullanan dependency'lerin exit code'u, client'a response gönderildikten **sonra** çalıştırılır.

Diskten dosya okumak normalde maliyetli (yavaş) bir işlemdir; bu yüzden muhtemelen bunu yalnızca bir kez yapıp aynı settings nesnesini tekrar kullanmak istersiniz. Her request için yeniden okumak istemezsiniz.

Ancak her seferinde şunu yaptığımızda:

```Python
Settings()
```

yeni bir `Settings` nesnesi oluşturulur ve oluşturulurken `.env` dosyasını yeniden okur.

Örneğin `philosophers-stone` projesi üzerinde çalışıyor olabilirsiniz; **o virtual environment'i aktive eder**, package kurar ve o environment ile çalışırsınız.

Sonra **başka bir proje** olan `prisoner-of-azkaban` üzerinde çalışmak istersiniz.

O projeye gidersiniz:

<div class="termy">

```console
$ cd ~/code/prisoner-of-azkaban
```

</div>

`PUT`, mevcut verinin yerine geçmesi gereken veriyi almak için kullanılır.

### Değiştirerek güncelleme uyarısı { #warning-about-replacing }

Bu, `bar` öğesini `PUT` ile, body içinde şu verilerle güncellemek isterseniz:

```Python
{
    "name": "Barz",
    "price": 3,
    "description": None,
}
```

zaten kayıtlı olan `"tax": 20.2` alanını içermediği için, input model `"tax": 10.5` varsayılan değerini kullanacaktır.

    Her zaman olduğu gibi, FastAPI'de ihtiyaca göre `def` ve `async def`’i birlikte kullanabilirsiniz.

    Hangisini ne zaman kullanmanız gerektiğine dair hızlı bir hatırlatma isterseniz, [`async` ve `await`](../async.md#in-a-hurry) dokümanındaki _"In a hurry?"_ bölümüne bakın.

9. Bu *path operation function* dataclass döndürmüyor (isterse döndürebilir), onun yerine dahili verilerle bir dictionary listesi döndürüyor.