Together with the <a href="#Iota"><code>iota</code> constant generator</a>
this mechanism permits light-weight declaration of sequential values:
</p>

<pre>
const (
	Sunday = iota
	Monday
	Tuesday
	Wednesday
	Thursday
	Friday
	Partyday
	numberOfDays  // this constant is not exported
)
</pre>


<h3 id="Iota">Iota</h3>

<p>

name: Cleanup stale performance test data

on:
  schedule:
    - cron: '0 4 * * 1'  # Run every Monday at 4:00 AM UTC
  workflow_dispatch:

permissions:
  contents: read
  id-token: write

jobs:
  cleanup-stale-performance-data:
    runs-on: ubuntu-latest

    if: github.repository == 'gradle/gradle'

    steps:
      - name: Checkout repository
        uses: actions/checkout@v6
      

name: Auto update test buckets

on:
  schedule:
    - cron: '42 2 * * 1' # Every monday 2:42am UTC
  workflow_dispatch:

permissions:
  contents: write
  id-token: write
  pull-requests: write

jobs:
  update-test-buckets:
    runs-on: ubuntu-latest

    if: github.repository == 'gradle/gradle'

    steps:
      - name: Checkout repository
        uses: actions/checkout@v6
      - name: configure aws credentials

///

### `Response` { #response }

Ana `Response` class’ıdır; diğer tüm response'lar bundan türetilir.

Bunu doğrudan döndürebilirsiniz.

Şu parametreleri kabul eder:

* `content` - Bir `str` veya `bytes`.
* `status_code` - Bir `int` HTTP status code.

Bunu yaptığımızda `GzipRequest`, veriyi (gerekliyse) *path operations*'larımıza geçirmeden önce açma (decompress) işini üstlenir.

Bundan sonra tüm işleme mantığı aynıdır.

Ancak `GzipRequest.body` içindeki değişikliklerimiz sayesinde, request body gerektiğinde **FastAPI** tarafından yüklendiğinde otomatik olarak decompress edilir.

# HTTPS Hakkında { #about-https }

HTTPS’in sadece "açık" ya da "kapalı" olan bir şey olduğunu düşünmek kolaydır.

Ancak bundan çok daha karmaşıktır.

/// tip | İpucu

Aceleniz varsa veya çok da önemsemiyorsanız, her şeyi farklı tekniklerle adım adım kurmak için sonraki bölümlere geçin.

///

Bir kullanıcı gözüyle **HTTPS’in temellerini öğrenmek** için [https://howhttps.works/](https://howhttps.works/) adresine bakın.

name: Test

on:
  push:
    branches:
      - master
  pull_request:
    types:
      - opened
      - synchronize
  schedule:
    # cron every week on monday
    - cron: "0 0 * * 1"

env:
  UV_NO_SYNC: true
  INLINE_SNAPSHOT_DEFAULT_FLAGS: review

jobs:
  changes:
    runs-on: ubuntu-latest
    # Required permissions
    permissions:
      pull-requests: read

Testinizde bir Pydantic model'iniz varsa ve test sırasında verisini uygulamaya göndermek istiyorsanız, [JSON Uyumlu Encoder](encoder.md) içinde açıklanan `jsonable_encoder`'ı kullanabilirsiniz.

///

## Çalıştırma { #run-it }

Bundan sonra yapmanız gereken tek şey `pytest`'i kurmaktır.

Bir [Sanal Ortam](../virtual-environments.md) oluşturduğunuzdan, onu aktifleştirdiğinizden ve sonra kurulumu yaptığınızdan emin olun; örneğin:

<div class="termy">

Aynı Pydantic ekibinin geliştirdiği [`bump-pydantic`](https://github.com/pydantic/bump-pydantic) aracını kullanabilirsiniz.

Bu araç, değişmesi gereken kodun büyük bir kısmını otomatik olarak dönüştürmenize yardımcı olur.

Bundan sonra testleri çalıştırıp her şeyin çalışıp çalışmadığını kontrol edebilirsiniz. Çalışıyorsa işiniz biter. 😎

## v2 İçinde Pydantic v1 { #pydantic-v1-in-v2 }

* bunları farklı bir sırada yazmak
* `Annotated` kullanmamak

...Python bunun için küçük, özel bir sözdizimi sunar.

Fonksiyonun ilk parametresi olarak `*` geçin.