```toml
[tool.fastapi]
entrypoint = "backend.main:app"
```

Bu da şuna eşdeğer olur:

```python
from backend.main import app
```

### Path ile `fastapi dev` { #fastapi-dev-with-path }

Dosya path'ini `fastapi dev` komutuna da verebilirsiniz; hangi FastAPI app objesini kullanacağını tahmin eder:

```console
$ fastapi dev main.py
```

labels.crawling_info_WebFsCrawlExecTime=Tarama Yürütme Süresi (Web/Dosya)
labels.crawling_info_WebFsCrawlStartTime=Tarama Başlangıç Zamanı (Web/Dosya)
labels.crawling_info_WebFsCrawlEndTime=Tarama Bitiş Zamanı (Web/Dosya)
labels.crawling_info_WebFsIndexExecTime=İndeksleme Yürütme Süresi (Web/Dosya)
labels.crawling_info_WebFsIndexSize=İndeks Boyutu (Web/Dosya)
labels.crawling_info_DataCrawlExecTime=Tarama Yürütme Süresi (Veri Deposu)

## `UploadFile` ile Dosya Parametreleri { #file-parameters-with-uploadfile }

Tipi `UploadFile` olan bir dosya parametresi tanımlayın:

{* ../../docs_src/request_files/tutorial001_an_py310.py hl[14] *}

`UploadFile` kullanmanın `bytes`’a göre birkaç avantajı vardır:

* Parametrenin varsayılan değerinde `File()` kullanmak zorunda değilsiniz.
* "Spooled" bir dosya kullanır:

**Not**: Tüm terminallerde çalıştığından emin olmak için `"fastapi[standard]"` ifadesini tırnak içinde yazdığınızdan emin olun.

## Örnek { #example }

### Oluşturalım { #create-it }

Şu içerikle `main.py` adında bir dosya oluşturalım:

```Python
from fastapi import FastAPI

app = FastAPI()


@app.get("/")
def read_root():
    return {"Hello": "World"}


@app.get("/items/{item_id}")

Bu özel örnekte o kadar da önemli değil, çünkü sahte ve bellekte (yani `io.BytesIO` ile). Ancak gerçek bir dosyada, onunla işiniz bittiğinde dosyanın kapandığından emin olmak önemlidir.

### Dosyalar ve Async { #files-and-async }

Gerçek bir uygulamada testlerinizi büyük ihtimalle farklı bir dosyada tutarsınız.

Ayrıca **FastAPI** uygulamanız birden fazla dosya/modül vb. ile de oluşturulmuş olabilir.

### **FastAPI** Uygulama Dosyası { #fastapi-app-file }

[Daha Büyük Uygulamalar](bigger-applications.md)'te anlatılan şekilde bir dosya yapınız olduğunu varsayalım:

```
.
├── app
│   ├── __init__.py
│   └── main.py
```

* `dependencies` module’ünü bul (`app/routers/dependencies.py` gibi hayali bir dosya)...
* ve oradan `get_token_header` function’ını import et.

Ama o dosya yok; bizim dependency’lerimiz `app/dependencies.py` dosyasında.

Uygulama/dosya yapımızın nasıl göründüğünü hatırlayın:

<img src="/img/tutorial/bigger-applications/package.drawio.svg">

---

* `compresslevel` - GZip sıkıştırması sırasında kullanılır. 1 ile 9 arasında bir tamsayıdır. Varsayılanı `9`'dur. Daha düşük değer daha hızlı sıkıştırma ama daha büyük dosya boyutları üretir; daha yüksek değer daha yavaş sıkıştırma ama daha küçük dosya boyutları üretir.

## Diğer middleware'ler { #other-middlewares }

Başka birçok ASGI middleware'i vardır.

Örneğin:

### Proje dosya yapısı { #project-file-structure }

Diyelim ki projenizin dosya yapısı şöyle:

```
.
├── app
│   ├── __init__.py
│   ├── main.py
```

Şimdi bu statik dosyaları saklamak için bir dizin oluşturun.

Yeni dosya yapınız şöyle olabilir:

```
.
├── app
│   ├── __init__.py
│   ├── main.py
└── static/

///

Burada, Pydantic `Settings` sınıfınızın içinde `env_file` konfigürasyonunu tanımlar ve değer olarak kullanmak istediğimiz dotenv dosyasının dosya adını veririz.

### `lru_cache` ile `Settings`'i yalnızca bir kez oluşturma { #creating-the-settings-only-once-with-lru-cache }