* pwdlib ve JWT token'ları gibi, iyi bilinen kriptografik araçları uygulayın ve kullanın.
* Gerektiğinde OAuth2 scope'ları ile daha ayrıntılı izin kontrolleri ekleyin.
* ...vb.

Yine de, bazı ortamlarda (örn. production) veya environment variable'lardan gelen konfigürasyonlara bağlı olarak API docs'u gerçekten devre dışı bırakmanız gereken çok spesifik bir use case'iniz olabilir.

Burada bu **kavramlar** hakkında biraz daha bilgi vereceğim. Böylece, çok farklı ortamlarda—hatta bugün var olmayan **gelecekteki** ortamlarda bile—API'nizi nasıl deploy edeceğinize karar verirken ihtiyaç duyacağınız **sezgiyi** kazanmış olursunuz.

Sonrasında bunun kullanıldığını test edebiliriz.

## `.env` dosyası okuma { #reading-a-env-file }

Çok sayıda ayarınız varsa ve bunlar farklı ortamlarda sık sık değişiyorsa, bunları bir dosyaya koyup, sanki environment variable'mış gibi o dosyadan okumak faydalı olabilir.

Bu, kabaca şunu yazmaya denktir:

<div class="termy">

```console
$ C:\opt\custompython\bin\python
```

</div>

////

Bu bilgiler, [Sanal Ortamlar](virtual-environments.md) konusunu öğrenirken işinize yarayacak.

## Sonuç { #conclusion }

Buraya kadar **ortam değişkenleri**nin ne olduğuna ve Python’da nasıl kullanılacağına dair temel bir fikir edinmiş olmalısınız.